[EDITORIAL] Επαναφορά αυτό το Πάσχα

Σε αυτήν την εποχή αναταραχής και αβεβαιότητας, χρειαζόμαστε το Πάσχα στη ζωή μας. Αυτό είναι το έργο τέχνης αυτού του Κύριου Άρθρου: ο ρόλος της πίστης απέναντι στην πραγματικότητα του πόνου, της σύγκρουσης και της αδιαφορίας.

Μια σκληρή επανεκκίνηση, μια διόρθωση τόσων πολλών λαθών, μια νίκη του καλού επί του κακού, μια επικράτηση της ζωής επί του θανάτου.

Αλλά για πολλούς, το Πάσχα της ανάστασης είναι άπιαστο. Τα πασχαλινά αυγά υποτίθεται ότι συμβολίζουν τη νέα γέννηση. Είναι επίσης σύμβολο χαράς στην ανακάλυψη ότι ο τάφος του Ιησού ήταν άδειος.

Θα απαριθμήσουμε εδώ τρία έως τέσσερα πασχαλινά αυγά που ελπίζουμε να ανακαλύψουμε στη διάρκεια της ζωής μας:

Πάσχα της ειρήνης. Είναι άπιαστο και από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία, προστέθηκαν δύο ακόμη: ο πόλεμος στη Γάζα και ο πόλεμος στο Ιράν. Ακόμη κι αν υποχώρησε η σύγκρουση στη Γάζα (που άφησε μαζική εκτόπιση και σημαντικές ελλείψεις για τους Παλαιστίνιους), τώρα έχουμε τον πόλεμο στο Ιράν που κλόνισε τις οικονομίες σε όλο τον κόσμο. Χειρότερα, όπως είπε ο Πάπας Leo, οι άνθρωποι συνηθίζουν τη βία, και επειδή έχουμε «παραιτηθεί» από αυτό γινόμαστε «αδιάφοροι» ή δεν μας νοιάζει.

Πάσχα του φωτισμού. Εδώ και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού συνεχίζει να λατρεύει ισχυρούς ηγέτες όπως ο Rodrigo Duterte και ο Donald Trump. Πότε θα καταλάβουν όσοι πιστεύουν στο «might is right» ότι είναι επιβλαβείς για την υγεία της δημοκρατίας; Για παράδειγμα, ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών στις Φιλιππίνες και ο πόλεμος κατά των μεταναστών του Trump. Και φυσικά, το μεγαλύτερο πρόβλημα τώρα σε όλο τον κόσμο: το Ιράν σε πόλεμο που μπήκε ο Trump χωρίς συνεκτικό σχέδιο, και τώρα δεν μπορεί να το τελειώσει. 

Πάσχα της ενότητας. Ξέρετε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παρέκαμψαν πολλές διεθνείς διαβουλεύσεις όταν επιτέθηκαν στο Ιράν; Αυτός είναι ο λόγος που εκρήγνυνται πολλές συμμαχικές χώρες όπως η Γερμανία που ο Trump προσπαθεί τώρα να εμπλέξει στην εξασφάλιση του Στενού του Χορμούζ. Τι έγινε με την εξουσία των Ηνωμένων Εθνών; Δεν ιδρύθηκε αυτό μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για να αποτρέψει έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο; Εδώ στις Φιλιππίνες, η κοινωνία είναι πολωμένη σε δύο δυναστείες — και η αναμέτρησή τους πλησιάζει το 2028. 

Σε ένα επεισόδιο του In the Public Square, ο John Nery ρώτησε τον Father Flavie Villanueva, "Does God take sides?" Το σημείο εκκίνησής του ήταν οι αντιμαχόμενες Λειτουργίες στο Davao και τη Μανίλα στην πρώτη επέτειο της σύλληψης του Duterte. Στο Davao, ο Archbishop Romulo Valles ηγήθηκε της λειτουργίας που προσευχήθηκε για την επιστροφή του Duterte στις Φιλιππίνες. Στη Μανίλα, ο Father Flavie ηγήθηκε της λειτουργίας που προσευχόταν για την ίαση των οικογενειών των θυμάτων του πολέμου κατά των ναρκωτικών. Είπε επίσης: "If you do not give importance to your neighbor, to society and to human rights, you are the lowest kind of person in the world."

Και φαίνεται ότι ο Villanueva ευθυγραμμίζεται με τον Πάπα Leo της Καθολικής Εκκλησίας που είπε: "[Jesus] does not listen to the prayers of those who wage war, but rejects them."

Πρόσθεσε ο Leo, χρησιμοποιώντας ένα απόσπασμα από τη Βίβλο: "Even though you make many prayers, I will not listen: your hands are full of blood." Αυτό θεωρείται αιχμή κατά των αξιωματούχων των ΗΠΑ που χρησιμοποίησαν χριστιανική γλώσσα για να δικαιολογήσουν την κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν.

Και αν αναλογιστούμε τη στάση του Αγίου Πατέρα και του ακτιβιστή ιερέα Father Flavie, θα μας οδηγήσει στο τελευταίο πασχαλινό αυγό: τη φωνή μας. Θα επανέλθουμε στα λόγια του Father Flavie όταν έλαβε το βραβείο Ramon Magsaysay: "Compassion had to grow teeth. It had to speak." – Rappler.com