Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι του Trump εγκαταλείπουν το πλοίο: 'Δεν μπορούμε να είμαστε το σκυλάκι της Αμερικής πρώτα'

Πολιτικοί της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη που υποστήριξαν με ενθουσιασμό τον Donald Trump μετά την επανεκλογή του, τώρα υποχωρούν ταχέως από τη σχέση, με τη σύγκρουση με το Ιράν και τις απαιτήσεις του για παρέμβαση του ΝΑΤΟ να αποτελούν το σημείο καμπής.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των Bertrand Benoit και Max Colchester της Wall Street Journal, οι εντάσεις έχουν οικοδομηθεί σχετικά με τις δασμολογικές πολιτικές του Trump—οι οποίες ακυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε μια ιστορική απόφαση—αλλά η εισβολή στο Ιράν και οι επακόλουθες απαιτήσεις ώστε τα ευρωπαϊκά έθνη να μοιραστούν το στρατιωτικό βάρος έχουν ωθήσει τους ευρωπαίους νομοθέτες εθνικιστικής νοοτροπίας να επανεξετάσουν ανοιχτά την ευθυγράμμισή τους με τον Αμερικανό πρόεδρο.

Το Υπουργείο Εξωτερικών έχει επιδιώξει ενεργά τα ευρωπαϊκά δεξιά κόμματα, διοχετεύοντας επιχορηγήσεις σε δεξαμενές σκέψης και μη κυβερνητικές οργανώσεις που προωθούν την ατζέντα «America First» του Trump, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών για την ελευθερία του λόγου και την καταστολή της μετανάστευσης. Αρχικά, αυτά τα κόμματα καλωσόρισαν την υποστήριξη και τη συσχέτιση.

Αλλά καθώς η Ευρώπη απορροφά τις συνέπειες των πολιτικών αποφάσεων των ΗΠΑ, ο πολιτικός υπολογισμός έχει μεταβληθεί δραματικά. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί βρίσκουν όλο και πιο δύσκολο να διατηρήσουν τη δημόσια ευγνωμοσύνη τους ενώ προωθούν τις δικές τους εθνικιστικές ατζέντες.

Ακόμη και ο μακροχρόνιος έμπιστος του Trump, Nigel Farage, έχει αρχίσει να αντισταθμίζει τα στοιχήματά του. "Κοιτάξτε, είναι φίλος μου. Συμφωνώ με πολλά πράγματα που κάνει. Δεν συμφωνώ με άλλα πράγματα που κάνει," παραδέχθηκε πρόσφατα ο Farage—μια έντονη αντίθεση με την προηγούμενη ανεπιφύλακτη υποστήριξή του.

Η δημόσια γνώμη στην Ευρώπη έχει στραφεί αποφασιστικά εναντίον του Trump. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων αυτοπροσδιορίζεται ως «αντι-Trump», σύμφωνα με δημοσκόπηση της YouGov. Μόνο το ένα τέταρτο των Βρετανών και Γερμανών ψηφοφόρων υποστηρίζει την επίθεση του Trump στο Ιράν. Στη Γαλλία, ακόμη και οι δεξιοί ψηφοφόροι έχουν αρνητικές απόψεις για τον πρόεδρο.

Αυτό παρουσιάζει ένα αυξανόμενο δίλημμα για τα κόμματα που ευθυγραμμίζονται με το MAGA. Όπως εξήγησε ο Tim Bale, καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Queen Mary University του Λονδίνου, πολιτικοί όπως ο Farage που τρέφουν φιλοδοξίες για υψηλότερο αξίωμα πρέπει να προσελκύσουν ένα πολύ ευρύτερο εκλογικό σώμα—ένα που αποστρέφεται σε μεγάλο βαθμό τον Trump.

Η κριτική από τους Ευρωπαίους συμμάχους του Trump εντάθηκε γύρω από το επεισόδιο της Γροιλανδίας. Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Giorgia Meloni, η οποία υπηρέτησε προηγουμένως ως διπλωματική γέφυρα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, έχει ψύξει αισθητά τον δημόσιο έπαινό της. Ο αναπληρωτής της, Matteo Salvini—ένας από τους πιο φωνακλάδες Ιταλούς υποστηρικτές του Trump—απέρριψε κατηγορηματικά τα αιτήματα του προέδρου για τα ευρωπαϊκά έθνη να βοηθήσουν στην περιπολία του Στενού του Ορμούζ. "Η Ιταλία δεν βρίσκεται σε πόλεμο με κανέναν," δήλωσε ο Salvini.

Η Γαλλίδα ηγέτης της ακροδεξιάς Marine Le Pen και ο προστατευόμενός της Jordan Bardella έχουν κλιμακώσει την κριτική τους, καταδικάζοντας τις στρατιωτικές επιθέσεις του Trump στη Βενεζουέλα, αν και παρέμειναν πιο προσεκτικοί σχετικά με την επίθεση στο Ιράν, αντανακλώντας την ισχυρή υποστήριξη του κόμματος για το Ισραήλ.

Η Γερμανία παρουσιάζει την πιο έντονη επίπληξη. Ο ανώτερος νομοθέτης της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) Peter Felser δήλωσε απροκάλυπτα: "Δεν μπορούμε να είμαστε το σκυλάκι μιας πολιτικής «America First» αν καταστρέφει γερμανικές θέσεις εργασίας. Πρέπει να παραμείνουμε ένα κυρίαρχο γερμανικό κόμμα, όχι απλώς το γερμανικό παράρτημα του κινήματος MAGA."

Ο Gerold Otten, νομοθέτης του AfD και ειδικός σε θέματα άμυνας, χαρακτήρισε τις στρατιωτικές ενέργειες του Trump και την περιφρόνηση για τους διεθνείς κανόνες ως βαθιά ανησυχητικές. "Μπαίνεις σε πολύ επικίνδυνο έδαφος όταν λες, 'Είμαι πάνω από το νόμο,'" προειδοποίησε ο Otten. "Στη διεθνή σκηνή, το να λες 'Το κάνω επειδή μπορώ, επειδή είμαι ισχυρός'—αυτό οδηγεί στην κατάρρευση του πολιτισμού, μια κατάσταση όπου μόνο ο νόμος της ζούγκλας παραμένει."