سرخک در فلوریدا شیوع می‌کند در حالی که دسانتیس از «آزادی» دفاع می‌کند

«اسطوره‌های مناسب نه به شواهد نیاز دارند و نه به منطق.» — ادوارد اس. هرمان، «رضایت ساختگی: اقتصاد سیاسی رسانه‌های جمعی»

در تعدادی از مقالات وب‌سایت خود، PEN America با جزئیات چشمگیری اسب تروای جناح راست با عنوان «حقوق والدین» را توضیح می‌دهد و تهدید ناشی از سیاستگذارانی را که بر این صحنه از جنگ فرهنگی متمرکز شده‌اند، روشن می‌کند.

PEN — که شهرت جهانی خود را با ایستادن «در تقاطع ادبیات و حقوق بشر برای حمایت از آزادی بیان در ایالات متحده و جهان» به دست آورده — استدلال می‌کند که «حقوق والدین» آن‌طور که ادعا می‌شود منبع آزادی نیست، بلکه جوهر یک سختگیری ایدئولوژیک است که جمهوری‌خواهان MAGA اعمال می‌کنند.

اگر در این روایت‌ها به جای «کتاب» و «ادبیات»، «واکسیناسیون» را جایگزین کنیم، آثار مسموم «حقوق والدین» و «آزادی پزشکی» بر سیستم بهداشت عمومی فلوریدا آشکار می‌شود.

دولت دسانتیس از جمله جراح کل جو لاداپو، در پوشش «آزادی»، سیاست‌هایی وضع کرده که مستقیماً به شیوع سرخک در سراسر ایالت دامن زده است.

با این حال، علی‌رغم گسترش این بیماری که فلوریدا را با ۱۵۲ مورد تأیید شده در سال‌های ۱۴۰۴-۱۴۰۵ و ۱۴۵ مورد تأیید شده تا کنون در سال جاری، در رتبه چهارم ایالات متحده قرار داده، مقامات ایالتی طوری رفتار کرده‌اند که انگار «هیچ اتفاقی نیفتاده است.»

شهرستان کولیر مرکز شیوعی است که در ژانویه در دانشگاه آوه ماریا آغاز شد. تعداد موارد گزارش‌شده از کولیر در ۱۰۶ مورد ثابت مانده و بیشتر موارد افراد ۱۵ تا ۲۴ ساله را تحت تأثیر قرار داده است. بر اساس اطلاعات وزارت بهداشت فلوریدا، تعداد موارد فلوریدا تا هفته‌ای که در ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ پایان یافت به ۱۵۰ مورد رسیده است. مقامات اشاره می‌کنند که «کند شدن مستمر عفونت‌ها پس از شیوع‌های اوایل امسال» ادامه دارد.

سرایت

سرخک یکی از واگیردارترین بیماری‌های مسری ثبت‌شده است. با واکسن سرخک، اوریون و سرخجه (MMR)، کنترل سرخک آسان است. واکسن MMR در ۵۰ سال گذشته به نجات جان میلیون‌ها نفر در سراسر جهان منسوب است.

متخصصان پزشکی سنتی هشدار می‌دهند که کودکان واکسینه‌نشده پس از قرار گرفتن در معرض سرخک باید در خانه بمانند تا از انتقال این بیماری بسیار واگیردار جلوگیری شود. در غیر این صورت، احتمال شیوع طولانی‌مدت به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. در میان افراد واکسینه‌نشده، ۹ نفر از هر ۱۰ نفر در معرض خطر آلوده می‌شوند.

فرماندار رون دسانتیس، قانونگذاران جمهوری‌خواه و برخی مقامات بهداشتی می‌توانستند از این شیوع جلوگیری کنند اگر آن را صرفاً به عنوان یک موضوع بهداشتی و نه یک موضوع سیاسی تلقی می‌کردند. و اگر دسانتیس و لاداپو در ارائه داده‌های نادرست، خارج از بافت مطرح کردن مشکلات یا ارائه انتخابی اطلاعات این‌قدر بی‌ملاحظه نبودند، فلوریدا در این وضعیت نبود.

کارشناسان به تردید در واکسیناسیون و ترسی که جمهوری‌خواهان MAGA کاشته‌اند به عنوان دلایلی اشاره می‌کنند که چرا والدین کمتری به واکسینه کردن فرزندانشان علاقه دارند. به گفته Politico، تردید در واکسیناسیون «به یک رکن اصلی سیاست بهداشتی جنبش MAGA تبدیل شده که اغلب شک پزشکی را با تمایل به برچیدن مقررات بهداشت عمومی درهم می‌آمیزد.»

تردید نسبت به واکسن‌های کووید-۱۹ و بی‌اعتمادی فزاینده به واکسن‌های سنتی دوران کودکی «به دستور کار 'آمریکا را دوباره سالم کنیم' (MAHA) که توسط افرادی مانند رابرت اف. کندی جونیور رهبری می‌شود، ارتباط نزدیکی دارد،» Politico می‌نویسد.

این نشریه به یک نظرسنجی Morning Consult در سال ۱۴۰۲ استناد می‌کند که نشان می‌دهد «با افزایش تعداد رأی‌دهندگانی که نسبت به واکسن‌ها شک بیشتری دارند — علی‌رغم شواهد علمی که نشان می‌دهد ایمن و مؤثر هستند — این افزایش تقریباً منحصراً از یک حزب سیاسی بوده است. در حالی که مخالفت با واکسن‌های شناخته‌شده‌تر هنوز از موضع اکثریت جمهوری‌خواهان فاصله زیادی دارد، اعداد قابل توجهی ایمنی آن‌ها را زیر سؤال می‌برند و می‌گویند نباید آمریکایی‌ها را به دریافت آن‌ها تشویق کرد.»

غرور

کیتلین جتلینا و کریستن پانتاگانی به خوبی غروری را که پیرامون اپیدمی گسترش‌یابنده سرخک فلوریدا وجود دارد به تصویر می‌کشند.

جتلینا، یک اپیدمیولوژیست، و پانتاگانی، یک پزشک اورژانس در دانشگاه ییل، نوشته‌اند که با نادیده گرفتن عقل سلیم و توصیه‌های پزشکی، مقامات بهداشتی فلوریدا در معرض خطر شیوع قارچ‌وار سرخک قرار دارند. بی‌توجهی لاداپو، دسانتیس و گروه MAHA شهروندان را به خطر انداخته و شیوع را تشدید کرده است.

«این اتفاق در ایالتی می‌افتد که شک‌گرایی فزاینده‌ای نسبت به واکسیناسیون دارد و بحث جاری بین فردگرایی و خیر جمعیت بزرگ‌تر که در طول همه‌گیری کووید به اوج خود رسید، ادامه دارد،» نویسندگان در یک مقاله نظری در سال ۱۴۰۳ در Scientific American می‌نویسند.

«اما مهار سرخک، که می‌تواند به سرعت گسترش یابد، نباید موضوع بحث باشد. با این حال این همان چیزی است که در فلوریدا اتفاق می‌افتد و سلامت کودکان را به خطر می‌اندازد.»

یک مطالعه ۱۴۰۴ از Cureus Journal of Science and Medicine که در PubMed منتشر شده، بررسی می‌کند که چگونه «کاهش پذیرش واکسن و افزایش تردید در واکسیناسیون، جیب‌هایی از آسیب‌پذیری ایجاد کرد که شیوع را ممکن ساخت.»

دسانتیس و لاداپو به شدت برای آسان‌تر کردن انصراف والدین از واکسن‌های اجباری مدرسه برای فرزندانشان تلاش می‌کنند — پیشنهادی که مجلس نمایندگان فلوریدا در جلسه عادی سال ۱۴۰۵ و جلسه ویژه‌ای که تازه به پایان رسیده، از تصویب آن خودداری کرد.

«حقوق والدین»

«از سال ۱۴۰۰، ایالت آفتاب‌تاب پیشرو کشور در پیشبرد دستور کار حقوق والدین بوده است. برخلاف نامش، این دستور کار از زبان مبهم و رمزگذاری‌شده برای ایجاد وحشت اخلاقی استفاده کرده و کنترل بر آنچه دانش‌آموزان می‌توانند در مدارس بخوانند و یاد بگیرند را نه به دست همه والدین بلکه به یک بخش خاص از شهروندان — حتی برخی از آن‌ها نه والدین بلکه اعضای جامعه — سپرده است،» مقامات و محققان PEN America گفتند.

«اثر تجمعی این بوده است که ترجیحات ایدئولوژیک برخی والدین را بر همه دیگران برتری دهد، دست مربیان را ببندد و دسترسی دانش‌آموزان به اطلاعات را از طریق ممنوعیت‌های برنامه درسی و ممنوعیت کتاب محدود کند.»

همین پویایی در مراقبت‌های بهداشتی و واکسن‌ها نیز صدق می‌کند.

در گزارش خود درباره قانونگذاری «حقوق والدین»، PEN هشدار داد که علی‌رغم اینکه تشویق به مشارکت بیشتر والدین در مدارس می‌تواند عقل سلیم به نظر برسد، «این لوایح یک انگیزه پنهان دارند: توانمند کردن یک اقلیت پرصدا و سانسورمدار با فرصت بیشتر برای بررسی آموزش عمومی و ارعاب مربیان با تهدید به مجازات.»

در فلوریدا، دولت دسانتیس و جمهوری‌خواهان در مجلس این شعار جنگی را پذیرفته‌اند. لاداپو و دسانتیس در یک کنفرانس مطبوعاتی قصد خود را برای حذف الزامات واکسیناسیون دوران کودکی اعلام کردند. متخصصان پزشکی اشاره می‌کنند که همه ۵۰ ایالت الزامات واکسیناسیون دوران کودکی را اجرا می‌کنند، با اینکه همه ایالت‌ها معافیت‌های پزشکی را مجاز می‌دانند و بیش از نیمی — از جمله فلوریدا — معافیت‌های مذهبی را نیز مجاز می‌دانند.

لیندون هاویلند از دانشکده بهداشت عمومی و سیاست بهداشتی CUNY، «طوفان کامل» تردید در واکسن، شکست رهبری و اعتماد از دست رفته را به عنوان دلایل اصلی شیوع مقصر می‌داند.

او ادعا می‌کند که شیوع سرخک در تگزاس، فلوریدا و جاهای دیگر رویدادهای منفرد نیستند.

بی‌اعتمادی ساختگی

«موارد همچنین در آلاسکا، کالیفرنیا، نیومکزیکو، شهر نیویورک، جورجیا، رود آیلند، نیوجرسی و پنسیلوانیا ظاهر شده‌اند. نگرانی از اینکه گزارش‌ها به رشد خود ادامه خواهند داد، در حال افزایش است،» او می‌نویسد.

«این به ویژه نگران‌کننده است با توجه به اینکه ویروس سرخک تنها در سال ۱۳۷۹ به طور کامل در ایالات متحده ریشه‌کن شده بود. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده این دستاورد را به «یک برنامه واکسیناسیون بسیار مؤثر در ایالات متحده، و همچنین کنترل بهتر سرخک در منطقه آمریکا» نسبت داد.»

پس چطور به اینجا رسیدیم؟

«پاسخ: بی‌اعتمادی. بی‌اعتمادی به متخصصان بهداشت، که سال‌ها پیش به عنوان مراجع ملی در مسائل جدی پزشکی مورد احترام بودند. بی‌اعتمادی به آژانس‌های بهداشت عمومی، CDC و سازمان غذا و دارو به طور خاص، که زمانی به عنوان منابع اطلاعاتی معتبر مورد احترام بودند. بی‌اعتمادی به استحکام و دقت پروتکل‌های آزمایش واکسن، خود صنعت داروسازی و سیاسی‌سازی گسترده‌تر بهداشت عمومی.»

هاویلند و دیگر متخصصان بهداشت نگران هستند که «آمریکا، که زمانی به عنوان یک رهبر جهانی در بهداشت عمومی تلقی می‌شد، دهه‌ها پیشرفت در جلوگیری از گسترش یک بیماری کشنده را با یک درمان اثبات‌شده ایمن که با موفقیت جان میلیون‌ها آمریکایی را نجات داده از دست داده است.»

تمرکز بر تردید در واکسیناسیون «واکنش قابل توجه علیه واکسن‌ها و سیل اطلاعات غلط ضد واکسن که بسیاری از آمریکایی‌ها در معرض آن قرار گرفته‌اند را دست کم می‌گیرد،» هاویلند ادامه می‌دهد.

«واقعیت این است که آمریکایی‌ها به طور فزاینده‌ای در نحوه نگرش به اثربخشی واکسن، ذهنیتی تحقیرآمیزتر اتخاذ می‌کنند. شک‌گرایی، نه تردید، اصطلاح دقیق‌تری برای توصیف درک آمریکا از واکسن‌ها است — و هیچ نشانه‌ای از کند شدن نشان نمی‌دهد.»

نوعی تکبر

انبوه MAGA نوعی تکبر با خود حمل می‌کنند. آن‌ها طوری رفتار می‌کنند که انگار ارتباط مستقیمی با خدا دارند و حق الهی دارند که تعیین کنند چه چیزی برای بقیه ما بهتر است. از این رو، سلسله‌ای از جنگ‌های صلیبی به ظاهر بی‌پایان، سمی و خودخواهانه که کشیش سابق جوانان و نویسنده جان پاولوویتز استدلال می‌کند «تبلیغات بی‌اساس ضد علمی را تقویت می‌کنند.»

این ذهنیت مسموم هزینه انسانی دارد. تقریباً ۹۰٬۰۰۰ نفر در ایالت آفتاب‌تاب به دلیل کووید جان باخته‌اند؛ دیگران به بیماری‌های قابل پیشگیری مانند آنفولانزا تسلیم شده‌اند.

نمی‌توان گفت این شیوع سرخک کی پایان می‌یابد، اما بسیاری در محافل بهداشتی و سایر جاها از مبارزه برای حفاظت از مردم آمریکا در برابر این بحران مخرب بهداشت عمومی دست نخواهند کشید.

کوین گریفیس، مدیر روابط رسانه‌ای و امور عمومی مرکز تحقیقات و سیاست بیماری‌های عفونی، در یک مقاله نظری مورخ ۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ نوشت: «آمریکایی‌ها می‌توانند با حقایق سخت کنار بیایند. آنچه نباید تحمل کنند نگرانی انتخابی است که در قالب علم ارائه می‌شود. … بهداشت عمومی به اعتماد بستگی دارد. اعتماد به صداقت بستگی دارد.»

«وقتی بالاترین مقام بهداشتی کشور وانمود می‌کند که اینطور نیست — یا وقتی از نظر سیاسی مناسب است، ادعای بی‌اطلاعی می‌کند تا خشم فعالان MAHA را برنیانگیزد — این رهبری بهداشت عمومی نیست. این نمونه دیگری از برتری سیاست و ایدئولوژی بر شواهد است.»

• جورج کانوی
• نوام چامسکی
• جنگ داخلی
• کیلی مک‌انانی
• ملانیا ترامپ
• دراج ریپورت
• پل کروگمن
• لیندزی گراهام
• پروژه لینکلن
• ال فرانکن بیل ماهر
• پیپل آو پریز
• ایوانکا ترامپ
• اریک ترامپ