«بزرگ‌ترین اشتباه»: محقق به روزنامه محافظه‌کار می‌گوید توافق ترامپ «آمریکایی‌ها را احمق فرض می‌کند»

یک محقق متخصص در سیاست خاورمیانه، در روزنامه محافظه‌کار واشنگتن اگزمینر، توافق جدید ایران دونالد ترامپ را به شدت مورد انتقاد قرار داد و گفت که این توافق "آمریکایی‌ها را احمق فرض می‌کند" و آن را "بزرگ‌ترین اشتباه" دوران سیاسی ترامپ خواند.

پس از تبلیغات فراوان و شروع‌های ناموفق متعدد، ایالات متحده و ایران روز یکشنبه توافقی امضا کردند تا درگیری جاری خود را متوقف کنند، تنگه هرمز را برای حمل‌ونقل نفت بازگشایی کنند و به دو کشور دو ماه دیگر فرصت دهند تا یک توافق نهایی مذاکره کنند. در حالی که متن کامل توافق هنوز منتشر نشده، برخی جزئیات آن با انتقادات شدیدی مواجه شده، از جمله احتمال بازگشت تا ۲۴ میلیون دلار از دارایی‌های مسدودشده به ایران. این بند خاص باعث شد مایلز تیلور، رئیس ستاد سابق امنیت داخلی در دوره اول ترامپ که بعداً افشاگر شد، بگوید این توافق "در مسیر بدترین توافق در تاریخ دیپلماسی آمریکا است."

انتقادات تندتر دیگری روز دوشنبه از سوی خوزه لو آلوارز، محقق سیاسی آمریکایی-اسرائیلی متخصص در امنیت خاورمیانه، مطرح شد. او درباره این توافق برای واشنگتن اگزمینر نوشت و بدون هیچ ملاحظه‌ای آن را "اوباما ۲.۰، اما تحقیرآمیزتر" خواند.

آلوارز نوشت: "وقتی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ آتش‌بس آوریل ۲۰۲۶ را پذیرفت، دانستم که بزرگ‌ترین اشتباه سیاسی دوران کارش را مرتکب شده است. آمریکا و اسرائیل ایران را در تنگنا قرار داده بودند، اهرم فشارش را درهم شکسته بودند و نیروهای نیابتی‌اش را تضعیف کرده بودند. به جای مجبور کردن ایران به امتیازات دائمی، کاخ سفید اکنون آماده به نظر می‌رسد که تهران را نجات دهد و عقب‌نشینی را به عنوان یک 'جهاد صلح' تغییر نام دهد."

او افزود: "این تسلیم مجازی ترسوانه در برابر آیت‌الله‌ها بدترین ترس‌هایم را تأیید می‌کند. طبق این توافق، واشنگتن تنگه هرمز را بازگشایی می‌کند (که اکنون تحت نظارت و دریافت عوارض عمان و ایران قرار دارد)، محاصره بنادر ایران را برمی‌دارد، معافیت‌های موقت نفتی اعطا می‌کند، آتش‌بس را ۶۰ روز تمدید می‌کند، و سؤالات حیاتی هسته‌ای را به مذاکرات فنی موکول می‌کند که یادآور دیپلماسی شکست‌خورده اوباما در وین ۲۰۱۵ است."

آلوارز در ازای این امتیازات آمریکا خاطرنشان کرد که ایران "ظاهراً" تعهد می‌دهد که بمب هسته‌ای نسازد و توسعه‌های هسته‌ای بیشتر را متوقف کند، با "مهلت‌ها، بازرسی‌ها و مکانیسم‌های اجرایی — مفادی که یک توافق الزام‌آور را از نمایش دیپلماتیک جدا می‌کنند"، که باید بعداً تعیین شوند.

او استدلال کرد که همه اینها به "تسلیم قسطی آمریکا" تبدیل می‌شود، نه "تسلیم" ایران. او همچنین تحقیر ویژه‌ای برای معاون رئیس‌جمهور جی‌دی ونس و نقش او در مذاکره این توافق نگه داشت.

او نوشت: "معاون رئیس‌جمهور جی‌دی ونس — معمار واقعی این توافق فاجعه‌بار — در ابتدا گزارش‌های مربوط به دریافت پول از سوی ایران را 'اطلاعات جعلی' خواند و اصرار داشت تهران صرفاً برای امضا هیچ پولی دریافت نخواهد کرد. این انکار یک پوشش معناشناختی است. ایالات متحده موافقت می‌کند ۲۵ میلیارد دلار از دارایی‌های مسدودشده ایران در قطر را آزاد کند، از جمله از طریق انتقال مستقیم نقدی. به طور جداگانه، امارات متحده عربی موافقت کرد — هرچند به طور علنی انکار می‌کند — تا ۲۰ میلیارد دلار برای ایران آزاد کند، که تقریباً ۳ میلیارد دلار آن قبلاً به تهران تحویل داده شده است. مسیر بی‌اهمیت است. نتیجه اینطور نیست. از طریق دارایی‌های آزادشده، انتقالات خلیج فارس، درآمدهای نفتی بازیافته و دسترسی مجدد به بازار، تهران میلیاردها دلار دریافت خواهد کرد تا رژیمی را که به آمریکایی‌ها حمله می‌کند، تروریست‌ها را تأمین مالی می‌کند و خاورمیانه را بی‌ثبات می‌کند، تقویت کند."

او بعداً افزود: "این یک شکست میدانی نخواهد بود. این یک شکست از روی انتخاب خواهد بود — آسیب‌شناسی که برتری تاکتیکی در ویتنام و افغانستان را به شکست استراتژیک تبدیل کرد. ایران به سه چیز نیاز دارد: زمان، پول و خودفریبی غرب. این چارچوب هر سه را به‌طور کامل فراهم می‌کند."

• george conway
• noam chomsky
• civil war
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump