برای بیشتر تاریخچه کریپتو، مورد استفاده اولیه ساده بوده است: خرید توکن‌ها و معامله آنها.

اکنون، برخی از سرمایه‌گذاران و سازندگان بر این باورند که صنعت ممکن است به سمت یک مدل کاملاً متفاوت حرکت کند: کسب درآمد کریپتو به جای خرید آن.

یک نسخه از آن ایده چیزی است که شرکت سرمایه‌گذاری Multicoin Capital آن را بازارهای کار اینترنتی (ILM) می‌نامد — شبکه‌هایی که در آن کاربران با مشارکت در کار، منابع یا تخصص، توکن دریافت می‌کنند.

سنگوپتا در مصاحبه با CoinDesk گفت: «دلیل اینکه مردم در آینده اولین کریپتو خود را دریافت می‌کنند به این دلیل نخواهد بود که آن را خریداری کرده‌اند. بلکه به این دلیل خواهد بود که آن را کسب کرده‌اند.»

این مفهوم شروع به جلب توجه کرده است، به‌ویژه در اکوسیستم‌هایی مانند سولانا، جایی که تعداد فزاینده‌ای از پروژه‌ها در حال آزمایش شبکه‌هایی هستند که کاربران را برای انجام وظایف قابل تأیید پاداش می‌دهند.

این تغییر — از سفته‌بازی به کسب درآمد — در قلب بازارهای کار اینترنتی قرار دارد، جایی که کاربران کار، منابع یا قضاوت خود را به شبکه‌های غیر متمرکز مشارکت می‌کنند و در ازای آن توکن دریافت می‌کنند. اگر این مدل جا بیفتد، سنگوپتا معتقد است که کریپتو می‌تواند به چیزی نزدیک‌تر به یک بازار کار جهانی تبدیل شود.

برای بیشتر وجود کریپتو، مشارکت به معنای تبدیل پول سنتی به دارایی‌های دیجیتال مانند ارز دیجیتال بیت کوین، اتر یا سولانا قبل از تعامل با اکوسیستم بود. ILM‌ها این پویایی را معکوس می‌کنند: به جای خرید توکن‌ها ابتدا، کاربران وظایف را تکمیل می‌کنند و کریپتو را به عنوان پرداخت دریافت می‌کنند.

سنگوپتا گفت: «ایده ساده است. دو راه برای ورود افراد به کریپتو وجود دارد — یا خرید می‌کنند یا کسب درآمد می‌کنند.»

طی دهه گذشته، بیشتر کاربران مسیر اول را دنبال کردند. اما سنگوپتا معتقد است که موج بعدی از مسیر دوم خواهد آمد.

او گفت: «اگر سیستمی داشته باشید که بتوانید دارایی‌های جدید را صادر کنید و آنها را با هزینه بسیار پایین جابه‌جا کنید، می‌توانید نیروی کار را به صورت جهانی هماهنگ کنید.»

در عمل، آن کار می‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد — مشارکت در پهنای باند، برچسب‌گذاری داده‌ها، کاهش مصرف انرژی یا انجام وظایف فیزیکی مرتبط با زیرساخت غیر متمرکز.

سنگوپتا گفت: «شخصی شرکتی را راه‌اندازی می‌کند تا چیزی را که بازار نیاز دارد تأمین کند، و 50,000 نفر در سراسر جهان می‌توانند برای تولید آن کار دستمزد دریافت کنند.»

این مفهوم بر اساس آزمایش‌های قبلی کریپتو ساخته شده است، مانند شبکه‌های زیرساخت فیزیکی غیرمتمرکز (DePIN) — دسته‌ای از پروژه‌ها که عمدتاً از اکوسیستم سولانا ظهور کرده‌اند — که شرکت‌کنندگان را برای مشارکت در منابع، مانند پوشش بی‌سیم یا داده‌های نقشه‌برداری، پاداش می‌دهند.

اما سنگوپتا معتقد است که مرحله بعدی فراتر از سخت‌افزار است.

او گفت: «سیستم از فقط اتصال سخت‌افزار به انجام کار فعال‌تر توسط افراد — مشارکت در قضاوت، تلاش و زمان — حرکت می‌کند.»

به جای مشارکت‌های منفعل، بسیاری از سیستم‌های ILM بر وظایف مجزایی تمرکز دارند که می‌توانند به صورت فوری تأیید و پرداخت شوند. یک شبکه ممکن است کاربران را برای برچسب‌گذاری داده‌ها، گزارش اطلاعات محلی، شناسایی باگ‌ها در کد یا تکمیل تکالیف دنیای واقعی پاداش دهد.

مزیت بلاک چین

زیرساخت بلاک چین این سیستم‌ها را ممکن می‌سازد زیرا کار می‌تواند به صورت خودکار تأیید و تسویه شود.

در سیستم‌های استخدام سنتی، پرداخت‌ها اغلب نیاز به صورتحساب، تأییدیه‌ها و تأخیرها دارند. ILM‌ها این فرآیند را با تأیید قطعی جایگزین می‌کنند — تأیید اینکه کار تکمیل شده و پرداخت به مشارکت‌کنندگان به صورت فوری از طریق ریل‌های کریپتو انجام می‌شود.

بخش زیادی از آن کار ممکن است در نهایت با هوش مصنوعی تقاطع پیدا کند.

یک مثال که سنگوپتا به آن اشاره می‌کند Grass است، شبکه‌ای که به کاربران اجازه می‌دهد پهنای باند اینترنت استفاده نشده خود را از طریق نرم‌افزار نصب شده بر روی دستگاه‌های خود به اشتراک بگذارند. سپس پهنای باند می‌تواند برای وظایف جمع‌آوری داده‌ها برای کمک به آموزش مدل‌های هوش مصنوعی استفاده شود.

Multicoin Capital یک شرکت سرمایه‌گذاری کریپتو است که یک صندوق پوشش ریسک توکن چند میلیارد دلاری را مدیریت می‌کند. در ژانویه 2022، این شرکت اعلام کرد که 422 میلیون دلار برای صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر پشتیبانی از شرکت نوآفرین‌های بلاک چین در مراحل اولیه جمع‌آوری کرده است.

او گفت: «مردم در سراسر جهان نرم‌افزار را دانلود می‌کنند، پهنای باند اضافی را مشارکت می‌کنند و برای مشارکت در شبکه توکن کسب می‌کنند.»

اما این مدل می‌تواند بیشتر تکامل یابد.

او گفت: «مرحله بعدی فقط جمع‌آوری داده‌ها نیست، بلکه انسان‌هایی هستند که اختیار را اعمال می‌کنند — برچسب‌گذاری داده‌ها، قضاوت کیفیت — به روش‌هایی که فقط انسان‌ها می‌توانند انجام دهند.»

به عبارت دیگر، نسل بعدی بازارهای کار اینترنت ممکن است شامل همکاری انسان‌ها با سیستم‌های هوش مصنوعی به جای رقابت با آنها باشد.

سنگوپتا استدلال می‌کند که هوش مصنوعی در واقع می‌تواند تقاضا برای مشارکت‌کنندگان انسانی توزیع شده را افزایش دهد. همان‌طور که شرکت‌ها کوچک‌تر و خودکارتر می‌شوند، همچنان به افراد برای وظایفی که نیاز به قضاوت، تأیید یا اجرای دنیای واقعی دارند وابسته هستند.

او گفت هوش مصنوعی ممکن است تیم‌های اصلی را کوچک کند، اما همچنین نیاز به مشارکت‌کنندگان درخواستی را افزایش می‌دهد — ایجاد تقاضا برای سیستم‌هایی که می‌توانند آن مشارکت‌ها را به صورت جهانی تأمین، تأیید و پرداخت کنند.

اگر این چشم‌انداز محقق شود، کاربران بعدی کریپتو ممکن است اصلاً از طریق سفته‌بازی نرسند — بلکه از طریق کار.

بیشتر بخوانید: بنیان‌گذار مشترک Multicoin Capital، کایل سامانی، پس از نزدیک به یک دهه برای دنبال کردن سایر حوزه‌های فناوری کناره‌گیری می‌کند