ورزش بازارهای پیش‌بینی را منفجر کرد. اکنون می‌تواند آن‌ها را نابود کند

بازارهای پیش‌بینی سال‌ها تلاش کردند تا خود را هوشمندانه‌تر، بهتر و مفیدتر از قمار محض معرفی کنند.

سپس ورزش وارد شد و کاری را انجام داد که انتخابات، قراردادهای تورمی و شرط‌بندی‌های سیاسی هرگز نتوانستند: مقیاس آورد. آن‌ها چیزی را که اساساً یک فعالیت معاملاتی رویداد تخصصی بود به یک محصول انبوه تبدیل کردند و صنعت را به سمت یک بحران هویت خطرناک سوق دادند.

ورزش بازارهای پیش‌بینی را محبوب کرد، اما آن‌ها را از نظر سیاسی آسیب‌پذیر نیز ساخت.

در 1403/12/22، CFTC یک فرآیند رسمی قانون‌گذاری برای بازارهای پیش‌بینی آغاز کرد و دستکاری، نظارت و ساختار قرارداد را تحت توجه فدرال قرار داد.

از آن زمان، آریزونا نیز اتهامات جنایی علیه Kalshi مطرح کرده است، در حالی که یک قاضی نوادا به طور موقت شرکت را از فعالیت بدون مجوز ایالتی مسدود کرد. ماساچوست قبلاً علیه قراردادهای ورزشی Kalshi اقدام کرده بود.

اکنون کنگره نیز در حال حرکت است.

یک گروه دو حزبی از سناتورها در حال آماده‌سازی قانونی هستند که شرط‌بندی‌های ورزشی و قراردادهای سبک کازینو را در بازارهای پیش‌بینی تحت نظارت CFTC ممنوع می‌کند و استدلال می‌کنند که آن‌ها از یک خلأ قانونی برای دور زدن قوانین قمار ایالتی و نقض حاکمیت قبیله‌ای سوءاستفاده می‌کنند.

اکنون می‌توان با اطمینان گفت که این اختلاف دیگر به چند مورد آزمایشی محدود نیست.

صنعت اکنون با یک واقعیت ناخوشایند روبرو است. سریع‌ترین مسیر رشد آن از طریق قراردادهایی بود که بسیار شبیه شرط‌بندی‌های ورزشی به نظر می‌رسند، احساس می‌شوند و بازاریابی می‌شوند. اما دفاع قانونی آن به متقاعد کردن دادگاه‌ها و تنظیم‌کننده‌ها بستگی دارد که همان قراردادها به دنیای مشتقات تحت نظارت فدرال تعلق دارند. هرچه ورزش محبوب‌تر می‌شد، حفظ این استدلال دشوارتر می‌شد.

این مدت‌هاست که یک نبرد تخصصی بین استارتاپ‌ها و هیئت‌های بازی نیست. اکنون یک بحث ملی است در مورد اینکه آیا یک کسب‌وکار که مانند شرط‌بندی ورزشی رفتار می‌کند می‌تواند امتیازات قانونی قانون بازار مالی را ادعا کند و از سیستم قمار ایالت به ایالت که سایت‌های شرط‌بندی ورزشی سال‌ها و میلیاردها دلار برای ورود به آن هزینه کرده‌اند، عبور کند.

آنچه به عنوان یک نبرد صلاحیتی بر سر اینکه چه کسی این قراردادها را تنظیم می‌کند آغاز شد، اکنون به چیزی گسترده‌تر و خطرناک‌تر برای صنعت تبدیل می‌شود: نبردی بر سر اینکه آیا بازارهای پیش‌بینی ورزشی اصلاً باید به این شکل وجود داشته باشند.

تمام نبرد به یک سوال ختم می‌شود: شرط‌بندی یا معاوضه؟

وقتی اختلاف را به هسته اصلی آن تقلیل می‌دهید، به سوال اصلی می‌رسید که تمام تلاش‌های تنظیم‌گذاری فعلی و آینده سعی در پاسخ به آن دارند: آیا بازارهای پیش‌بینی شرط‌بندی هستند یا معاوضه؟

لیندا گلدشتاین، شریک در CM Law، می‌گوید که پاسخ به این سوال تعیین می‌کند چه کسی آن‌ها را تنظیم می‌کند. اگر این معاملات شرط‌بندی باشند، ایالت‌ها آن‌ها را تنظیم می‌کنند. اگر آن‌ها معاوضه یا مشتقات باشند، CFTC نقش اصلی را دارد، او به CryptoSlate گفت.

ایالت‌ها استدلال می‌کنند که قراردادها ممکن است شکل مشتقات داشته باشند، اما در ماهیت به عنوان شرط‌بندی عمل می‌کنند. این به ویژه در جایی صادق است که هیچ استفاده پوشش تجاری معتبری وجود ندارد و کاربران فقط پول را روی نتیجه یک بازی برای پرداخت قرار می‌دهند.

از سوی دیگر، اپراتورها می‌گویند که قراردادهای رویداد مدت‌هاست که در قانون کالاها قرار دارند و یک بازار ملی نمی‌تواند کار کند اگر هر ایالتی آزاد باشد همان محصول فدرال را به عنوان قمار غیرقانونی طبقه‌بندی کند.

این یکی از دلایل متعددی است که این نبرد بسیار ناپایدار به نظر می‌رسد.

فعالیت مصرف‌کننده‌ای که در بازارهای پیش‌بینی می‌بینیم ساده و آشنا است. مردم پول را روی نتایج نامشخص می‌گذارند و اگر درست باشند پول دریافت می‌کنند.

اختلاف اصلی در اینجا انتزاعی است و یک سطح بالاتر، در طبقه‌بندی قانونی خود قرارداد قرار دارد. در مرکز نبرد یک مشکل ساده وجود دارد: همان محصول می‌تواند توسط تنظیم‌کننده‌های فدرال به عنوان مشتقات و توسط ایالت‌ها به عنوان قمار چارچوب‌بندی شود.

اکنون ما شاهد نبردی هستیم بر سر اینکه آیا ایالت‌ها اختیار خود را بر فعالیتی که شبیه قمار به نظر می‌رسد و کار می‌کند حفظ خواهند کرد، یا اینکه آن اختیار در نظارت مالی فدرال جذب خواهد شد. اختلاف قانونی از Kalshi یا یک مجموعه از قراردادها فراتر رفته است و اکنون در مورد اینکه چه کسی شرط‌بندی مبتنی بر رویداد را هنگامی که به عنوان یک محصول بازار تحت نظارت فدرال بسته‌بندی می‌شود، اداره می‌کند.

این بحث را از یک استدلال برندینگ به یک تعارض قانونی واقعی بر سر اینکه چه کسی این بازارها را تنظیم می‌کند تبدیل می‌کند. هنگامی که ورزش به مورد استفاده غالب برای پلتفرم‌های پیش‌بینی تبدیل شد، این به نبردی بر سر اینکه آیا یک کسب‌وکار شرط‌بندی ورزشی ملی می‌تواند تحت قانون کالاها بدون ورود به سیستم‌های مجوز ایالتی ساخته شده برای سایت‌های شرط‌بندی ورزشی عمل کند، تبدیل شد.

به همین دلیل است که ایالت‌هایی مانند یوتا، آریزونا و نوادا به شدت فشار می‌آورند. آن‌ها سعی می‌کنند از مهاجرت فعالیت شبیه قمار به یک رژیم فدرال که هیچ کنترلی بر آن ندارند جلوگیری کنند.

چرا طراحی محصول برای بازارهای پیش‌بینی اهمیت دارد

بخش قابل توجهی از این موضوع در دادگاه حل خواهد شد. با این حال، مردم تأثیری که طراحی محصول بر این موضوع خواهد داشت را دست کم می‌گیرند.

یکی از دلایلی که بازارهای پیش‌بینی با مشکلات مواجه می‌شوند این است که معیارهای خود را در مورد اینکه چه چیزی یک قرارداد رویداد خوب را می‌سازد سست می‌کنند. هیجانی که آن‌ها را احاطه کرده است، فهرست کردن رویدادهای سریع و محبوب را وسوسه‌انگیز می‌کند، زیرا این همان چیزی است که حجم را هدایت می‌کند.

اما اگر این محصولات تعاریف دقیق و تسویه غیرقابل انکار نداشته باشند، به سرعت به شرط‌بندی سرگرمی تبدیل می‌شوند.

این بدان معناست که بازارهای پیش‌بینی می‌توانند حتی قبل از اینکه تنظیم‌کننده‌ها متوجه شوند مانند سایت‌های شرط‌بندی ورزشی عمل کنند. آن‌ها زمانی شروع به انحراف می‌کنند که نمایش و حجم از دقت پیشی می‌گیرند و زمانی که قراردادها ابتدا برای توجه ساخته می‌شوند، با تسویه بیش از حد به تفسیر بستگی دارد.

قراردادهای باینری ساده به نظر می‌رسند تا زمانی که کاربران شروع به اعتراض به تسویه کنند. یک قرارداد بله یا خیر فقط به اندازه تعریف درون آن خوب است. هنگامی که شرایطی که نتیجه آن را تعریف می‌کنند کشسان می‌شوند، بازار شروع به وابستگی به قضاوت‌ها، استدلال‌ها و در نهایت دعاوی حقوقی می‌کند.

راس واینگارتن، شریک و رئیس مشترک گروه یکپارچگی ورزشی در Steptoe، گفت که از دیدگاه مصرف‌کننده، بازارهای پیش‌بینی به طور متفاوتی از سایت‌های سنتی شرط‌بندی ورزشی کار می‌کنند زیرا کاربران موقعیت‌های "بله" یا "خیر" را در مقابل یکدیگر معامله می‌کنند، نه در مقابل یک خانه.

اما وقتی سوال مبهم می‌شود، یا پاسخ واضح نیست، سوال باینری ناگهان آنقدرها هم باینری نیست.

به همین دلیل است که قراردادهای ورزشی از نظر قابلیت دفاع بسیار متفاوت هستند.

نتایج ساده و دشوار برای دستکاری دفاع آسان‌تری دارند، به همین دلیل است که قراردادهای برندگان بازی بسیار محبوب هستند. پروپوزال‌های داخل بازی، ادعاهای عملکرد، نتایج وابسته به داوری، و هر چیزی که در برابر دانش داخلی یا تحریف یکپارچگی آسیب‌پذیر است، روی یخ نازک قرار دارند.

این جایی است که اعتبار صنعت برنده یا بازنده خواهد شد. یک پلتفرم که شبیه یک صرافی بی‌طرف با دفاتر سفارش قابل مشاهده، قیمت‌گذاری شفاف، منابع تسویه مستقل و تشخیص قوی سوءاستفاده به نظر می‌رسد، ادعای قوی‌تری به وضعیت بازار فدرال دارد. یک پلتفرم که شبیه یک کتاب‌ساز به نظر می‌رسد، یک پلتفرم بسیار ضعیف‌تری دارد.

سوال قانونی در دادگاه حل خواهد شد، اما سوال مشروعیت توسط معماری محصول واقعی حل خواهد شد.

ایالت‌ها این نبرد را آغاز کردند، اما کنگره تصمیم می‌گیرد که کجا پایان می‌یابد

ایالت‌ها این را به عنوان یک نبرد حمایت از مصرف‌کننده و سیاست عمومی ارائه می‌دهند و ماهیت آن ادعا وجود دارد. سایت‌های مجاز شرط‌بندی ورزشی در یک رژیم ساخته شده در اطراف کنترل سن، تأمین مالی قمار مسئولانه، نظارت بر یکپارچگی، جمع‌آوری مالیات و قوانین متناسب با هر حوزه قضایی قرار دارند. بازارهای پیش‌بینی تهدید می‌کنند همان فعالیت را از طریق یک کانال فدرال که بخش زیادی از آن سیستم را دور می‌زند، هدایت کنند.

گلدشتاین به ویژه در مورد انگیزه‌های ایالت‌ها روشن است و می‌گوید که این بیشتر در مورد پول و رقابت است.

با این حال، ایالت‌ها همچنین در حفظ محافظت‌های سختگیرانه در تمام این پلتفرم‌ها مصر هستند. گلدشتاین توضیح داد که بازارهای پیش‌بینی بسیاری از محافظت‌های طراحی شده برای محافظت از مصرف‌کنندگان، مانند تأیید سن، نظارت بر یکپارچگی بازی‌ها و مشارکت‌های اجباری در صندوق‌های قمار را دور می‌زنند.

انجمن بازی آمریکا این مورد را صریحاً مطرح کرده است و بازارهای پیش‌بینی مرتبط با ورزش را متهم به دور زدن سیستم مبتنی بر ایالتی که شرط‌بندی ورزشی قانونی بر آن ساخته شده است، کرده است. لیگ‌ها نیز در زمان واقعی سازگار می‌شوند. قرارداد MLB با Polymarket و یادداشت تفاهم آن با CFTC در مورد همکاری یکپارچگی به معنای پذیرش این است که این بازارها اکنون بیش از حد بزرگ هستند که نادیده گرفته شوند.

تشدید در آریزونا و نوادا نشان می‌دهد که این چقدر جدی شده است. پرونده جنایی آریزونا اختلاف را از منطقه آشنای نامه‌های توقف و خودداری به قلمرو دادستانی منتقل کرد. دستور بازداری نوادا نشان داد که حداقل یک دادگاه، در حال حاضر، مایل است این محصولات را به عنوان استخرهای ورزشی بدون مجوز تحت قانون ایالتی در نظر بگیرد. هر دو تلاش برای بازگرداندن اجباری صنعت به داخل کنترل ایالتی قبل از اینکه قانون بازار فدرال به یک راه حل دائمی تبدیل شود، هستند.

با این حال، واینگارتن توضیح داد که همه دادگاه‌ها موافق نیستند که قراردادهای رویداد ورزشی به شرط‌بندی ورزشی بدون مجوز مشمول قانون ایالتی منجر می‌شوند.

به همین دلیل است که بازی نهایی احتمالاً یک برکت تمیز یا یک ممنوعیت تمیز تولید نخواهد کرد. CFTC به طور صریح اعلام کرده است که معتقد است صلاحیت انحصاری بر بازارهای پیش‌بینی مانند Kalshi و Polymarket دارد و ایالت‌ها به ادعای نظارت خود ادامه می‌دهند.

اما جدیدترین چرخش در داستان بیش از همه این‌ها اهمیت دارد، زیرا اکنون واکنش منفی را بسیار فراتر از فقط ایالت‌های فردی گسترش می‌دهد. لایحه دو حزبی اعلام شده در 1403/01/03 استدلال می‌کند که قراردادهای ورزشی و سبک کازینو باید به طور کلی از بازارهای پیش‌بینی تحت تنظیم فدرال حذف شوند.

این یک پیشنهاد بسیار خطرناک‌تر برای صنعت است زیرا یکی از فرضیات اصلی آن را می‌شکند: اگر بازارهای پیش‌بینی در نبرد فدرال در مقابل ایالتی پیروز شوند، قراردادهای ورزشی از آن‌ها جان سالم به در خواهند برد.

این زمین را به روشی بسیار اساسی‌تر تغییر می‌دهد. صنعت دیگر نگران این نخواهد بود که آیا دادگاه‌ها قراردادهای ورزشی را به عنوان قمار تحت قوانین ایالتی در نظر می‌گیرند، بلکه اینکه آیا کنگره تصمیم می‌گیرد که آیا آن‌ها اصلاً باید در بازارهای پیش‌بینی تحت تنظیم ارائه شوند.

بازی نهایی اکنون یک نبرد بر سر دسته‌بندی‌ها است، نه فقط صلاحیت. ایالت‌ها در حال شکایت هستند، CFTC قوانین خود را می‌نویسد و قانون‌گذاران تصمیم گرفته‌اند که برخی از قراردادهای رویداد اصلاً نباید مجاز باشند.

به همین دلیل است که محتمل‌ترین مقصدی که ما به آن خواهیم رسید یک رژیم ترکیبی است، با قوانین فدرال سخت‌گیرانه‌تر، محدودیت‌های دسته‌بندی بیشتر، تقاضاهای نظارتی بیشتر، فشار بیشتر در مورد وضوح قرارداد و انتظارات سخت‌تر در مورد نحوه بازاریابی این محصولات.

پلتفرم‌ها ممکن است هنوز خود را صرافی بنامند، اما باید آن را در نحوه طراحی، تسویه، نظارت و ارائه قراردادهای خود ثابت کنند.

این یک شعله‌ور شدن موقت در یک محصول تخصصی نیست که در چرخه بعدی از بین خواهد رفت، زیرا چه دوست داشته باشید چه نه، بازارهای پیش‌بینی اینجا خواهند ماند. ما در ابتدای یک نبرد بنیادی هستیم بر سر اینکه امور مالی کجا پایان می‌یابد و قمار کجا شروع می‌شود و این فرآیند می‌تواند سال‌ها به طول بیانجامد.

بازارهای پیش‌بینی مخاطبان انبوه خود را با نزدیک شدن به شرط‌بندی ورزشی پیدا کردند. اکنون باید به سوالی که موفقیت ایجاد کرده است پاسخ دهند: آیا می‌توانند آن مخاطب را حفظ کنند در حالی که دادگاه‌ها، تنظیم‌کننده‌ها و عموم مردم را متقاعد می‌کنند که هنوز چیزی معنادار متفاوت هستند؟