قانون پیشنهادی رئیسجمهور دونالد ترامپ برای "برخورد با قضات سرکش" و لحن او نسبت به قضاتی که علیه او حکم میدهند - مانند نامیدن آنها "جنایتکاران" و "ننگ ملت ما" - به گفته یک کارشناس، خطری "خیرهکننده" برای قانون اساسی است.
باربارا مککوید، وکیل و دادستان سابق ایالات متحده، در یک سرمقاله اخیر برای بلومبرگ نوشت: "تقاضا از قوه مقننه برای وضع قوانینی که قوه قضائیه را مجازات کند، نقض خیرهکنندهای از سوگند رئیسجمهور برای حمایت و دفاع از قانون اساسی است که سه قوه مجزا - و همتراز - دولت ما را ایجاد میکند. حملات اخیر ترامپ پس از آن صورت گرفت که دیوان عالی ماه گذشته تعرفههای او را که برای اعمال قدرت اقتصادی علیه دولتهای خارجی از آنها استفاده کرده بود، باطل کرد. دادگاه با اکثریت 6 به 3 رأی داد که قانون اختیارات اقتصادی اضطراری بینالمللی به رئیسجمهور اجازه وضع تعرفه را نمیدهد، اختیاری که در غیر این صورت برای کنگره محفوظ است. در میان قضاتی که به اکثریت پیوستند، دو نفر از منصوبان خود ترامپ، نیل گورساچ و امی کونی بارت بودند."
مککوید نوشت که ترامپ، که گفت گورساچ و بارت به دلیل مخالفتشان او را "منزجر" میکنند، با تلاشهایش برای ترساندن قضات کار "متفاوتی" انجام میدهد.
مککوید گفت: "قانون پیشنهادی او خود قضات را برای مجازات هدف قرار میدهد. به نظر میرسد ترامپ میداند که آرزوی خود را برآورده نخواهد کرد. حتی کنگرهای که تا حد زیادی در طول دوره دوم او مطیع بوده، مطمئناً تا آنجا پیش نخواهد رفت که بر اساس تصمیمات پروندهای قضات علیه آنها تلافی کند، اقدامی که تفکیک قوا را به هم خواهد ریخت. اما اظهارات علنی رئیسجمهور به هر حال استقلال قوه قضائیه، یک رکن اساسی دموکراسی، را به خطر میاندازد. با حمله به قضات و دادرسانی که علیه او حکم میدهند، ترامپ پیامی به دیگران میفرستد: به روش من حکم کنید وگرنه نفر بعدی شما خواهید بود."
مککوید تنها کسی نیست که از حملات ترامپ به قوه قضائیه انتقاد میکند. اوایل این ماه نیویورک تایمز گزارش داد که خود قضات "آرام" میگویند که نگرانکننده است که چقدر "ریسک" در صحبت کردن علیه رئیسجمهور وجود دارد.
"قضات صدای خود را بالا میبرند" در رأیهای خود علیه ترامپ، با کنار گذاشتن لحن سنتی "خویشتندار" قوه قضائیه به نفع "رویکردی احساسی و پوپولیستی" که به آنها اجازه میدهد "به طور کامل به شدت نگرانیهای خود درباره پروندههایی که از زمان بازگشت رئیسجمهور ترامپ به دفتر، دادنامههای آنها را پر کردهاند، ابراز کنند."
تایمز افزود: "یکی از آنها حجم رو به افزایش پروندههای منطقه خود را با نبرد یک نیمهخدا علیه یک هیولای اساطیری مقایسه کرد. دیگری در تلاش بود تا استدلال خود را علیه استقرار گارد ملی در شهرهای ایالات متحده با لینک یوتیوب به یک آهنگ اعتراضی سال 1970 تقویت کند. سومی بازنویسی تاریخ آمریکا توسط دولت ترامپ را با وزارت حقیقت در رمان '1984' جورج اورول مقایسه کرد."
ارعاب قوه قضائیه توسط ترامپ به حقوقدانانی که او در دوره دوم خود منصوب کرده نیز گسترش مییابد، که بسیاری از آنها ملزم شدهاند از گفتن حقیقت در مورد شکست ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری 2020 در حالی که سوگند یاد کردهاند، اجتناب کنند.
ریچارد بلومنتال (دموکرات-کانکتیکات)، عضو کمیته قضایی سنا، معمولاً هر جلسه استماع برای قضاوت را با این سؤال پایان میداد: "چه کسی رأی مردمی در 2020 را برد؟"
او همیشه تنوعاتی از همان پاسخ را دریافت میکرد، یعنی اینکه "رئیسجمهور بایدن تأیید شد و چهار سال به عنوان رئیسجمهور خدمت کرد." با استفاده از کلمه "تأیید شد"، آنها با امتناع از گفتن صریح اینکه ترامپ باخت، از رئیسجمهوری که آنها را معرفی کرده جلب رضایت میکنند.
جفری توبین، تحلیلگر حقوقی، در آن زمان گفت: "خطر خاصی وجود دارد وقتی قضات فدرال، که اگر تأیید شوند مادامالعمر خدمت میکنند، موافقت میکنند که به این شکل خود را خوار کنند."

