'Onzin': Chicago-gemeenschap woedend terwijl tiener in isolatiecel wordt gehouden tijdens ICE-detentie

Toen Ricardo Hernandez-Navarrete met zijn gezin in Chicago aankwam na te zijn ontsnapt aan huiselijk geweld in Colombia, liep de toen 15-jarige jongen naar een voetbalfaciliteit die hij op Facebook had gevonden, acht kilometer verderop.

Hernandez-Navarrete arriveerde "bevroren" — hij doorkruiste die koude januaridag de stad niet alleen vanwege zijn liefde voor voetbal, maar omdat hij een kans zag om mensen te ontmoeten die hem konden leren over leven en succesvol zijn in de Verenigde Staten, vertelde Costel Serban, zijn coach bij iProSkills Academy, aan Raw Story.

"Het is ongelooflijk dapper van deze jongen om dit offer te brengen, om zo lang te lopen op zo'n koude dag omdat hij de hoop voor zijn gezin was," zei Serban.

Binnen 24 uur na het ontmoeten van Hernandez-Navarrete, verzamelde de voetbalclub kleding en betaalde voor eten en een motel voor een maand voor hem, zijn moeder en zijn broer terwijl ze zochten naar een appartement en asiel aanvroegen in de Verenigde Staten, zei Serban.

Nu, drie jaar later, sluit Hernandez-Navarrete's gemeenschap zich opnieuw om het gezin aan nadat hij en zijn moeder, Martha Liliana Navarrete-Capazan, op 16 maart werden vastgehouden tijdens een check-in bij U.S. Immigration and Customs Enforcement (ICE) in Chicago.

Kristy Morrow, een gemeenschapsorganisator, docent en ouder wiens zoon voetbalde met Hernandez-Navarrete, noemde het verzoek van ICE "onzin" en coördineerde een GoFundMe die meer dan $36.000 ophaalde om het gezin te helpen met het inhuren van advocaten en het betalen van levensonderhoud tijdens de detentie.

Kelli Fennell, een van de advocaten van het gezin, bevestigde dat ze een lopende asielaanvraag hadden die was geaccepteerd door U.S. Citizenship and Immigration Services (USCIS), ontvangen binnen een jaar na aankomst van het gezin in de VS.

Het gezin vreest voor schade of vervolging in Colombia, en noch de moeder noch de zoon heeft een strafblad, zei Fennell.

"Ze kregen te horen dat hun parole werd geannuleerd, maar er werd niet verteld waarom," zei Fennell.

In antwoord op vragen van Raw Story, zei een woordvoerder van ICE:

"Een illegale vreemdeling kan een definitief uitzettingsbevel hebben maar kan in ICE-bewaring blijven terwijl een reisdocument wordt verkregen voor hun wettige verwijdering naar hun thuisland."

'Ongelooflijk'

Hernandez-Navarrete, nu een 18-jarige eindexamenleerling, vertelde Raw Story via een telefonisch interview vanuit het Kenton County Detention Center in Kentucky dat zijn moeder vorige maand een e-mail van ICE ontving met het verzoek om te verschijnen. Ze kwamen beiden met hun papieren opdagen — en werden onverwacht vastgehouden.

Ricardo Hernandez-Navarrete en zijn moeder Martha Liliana Navarrete-Capazan (Foto verstrekt door Steven P., Hernandez-Navarrete's broer)

Fennell zei dat de moeder en zoon werden gevraagd "of ze vrijwillig wilden vertrekken. Ze zeiden nee, omdat ze de rechter nog niet hadden gezien. Ze vertelden hen dat ze een asielaanvraag in behandeling hadden en bang waren om terug te keren naar hun thuisland."

Onder de tweede Trump-regering zeiden sommige immigratieadvocaten dat ze zien dat cliënten worden opgeroepen voor meer ICE check-ins — waarbij meer mensen worden vastgehouden met "zeer weinig logica erin," zei Nicole Whitaker, een immigratieadvocaat uit Towson, Maryland.

Whitaker, die het gezin niet vertegenwoordigt, herinnerde zich een cliënt bij een recente check-in die trilde en een paniekaanval kreeg "omdat niemand weet wat er gaat gebeuren" bij een ICE check-in tegenwoordig.

Fennell zei dat ze heeft gehoord dat detenties bij ICE check-ins "vaker gebeuren tijdens deze regering, op basis van anekdotes," wat heeft geleid tot "zeer reële angst" en "veel ongerustheid."

"Het is zo vreselijk," zei Morrow. "[Ricardo] is hier om hier te zijn en te werken en opgeleid te worden, en het is het soort persoon dat we hier willen hebben, hij en zijn gezin. Het is ongelooflijk."

'Behoorlijk schokkend'

Hernandez-Navarrete is sinds 16 maart naar acht verschillende detentiefaciliteiten vervoerd, zei Morrow. Hij werd gescheiden van zijn moeder en soms waren hun locaties onbekend bij hun advocaten en belangenbehartigers.

"Ik ben nooit te lang alleen," zei Hernandez-Navarrete op dinsdag. "Ik ben nooit te lang gescheiden van mijn moeder."

Na te zijn vastgehouden in Chicago en naar de Broadview ICE-faciliteit buiten de stad te zijn gestuurd, werd Hernandez-Navarrete naar Kansas gestuurd, vervolgens naar Oklahoma en terug naar Kansas. Daarna werd hij naar faciliteiten in Indiana, Louisiana en Ohio gestuurd — terug naar Indiana — en hij bevindt zich nu in Kentucky, zeiden Morrow en Serban.

De constante verplaatsing van de moeder en zoon is "juridisch significant" geworden, waarbij Hernandez-Navarrete alleen al sinds donderdag vier keer is verplaatst, zei Morrow.

"Het verhindert dat er iets gebeurt voor deze mensen," zei ze.

Elke overdracht naar een nieuwe staat vereist het vinden van een nieuwe advocaat met een vergunning om daar te praktiseren.

"Als ze me verplaatsen is het als een nieuw begin," zei Hernandez-Navarrete.

Hernandez-Navarrete zei dat hij zijn moeder kort zag toen zij twee van de drie gedetineerden waren op een vliegtuig van Louisiana naar Ohio. Hij uitte bezorgdheid over het niet kunnen gebruiken van vliegtuigveiligheidsuitrusting zoals reddingsvesten in geval van nood.

Op andere momenten zei Hernandez-Navarrete dat hij alleen per busje naar faciliteiten werd vervoerd.

"Het is behoorlijk schokkend, eigenlijk, wat ze hem hebben aangedaan, gezien het feit dat hij een 18-jarige jongen is," zei Serban.

'Schrikaanjaging'

Tijdens zijn verblijf in verschillende detentiecentra zei Hernandez-Navarrete dat hij naakt is gefouilleerd, op de grond heeft geslapen zonder dekens en soms de wc niet kon gebruiken vanwege te veel mensen in één kamer.

Toen hij Raw Story op dinsdag belde, zei Hernandez-Navarrete dat hij in een kamer was met 42 mensen.

"Ik moet sterk zijn, maar het is moeilijk," zei hij maandagavond.

"Ik heb honger."

Terwijl ze in Louisiana waren, kregen Hernandez-Navarrete en Navarrete-Capazan te horen dat ze werden uitgezet en naar het vliegveld werden gebracht, om vervolgens te horen dat de vliegtuigen vol waren of naar de verkeerde plaats gingen, zeiden Morrow en Fennell.

"Dit gebeurt voortdurend als wat volgens mij een soort schrikaanjaging is van 'ik kan dit niet meer verdragen,'" zei Morrow.

Daarna zei Hernandez-Navarrete dat hij twee dagen in eenzame opsluiting doorbracht en geen reden kreeg. Hij zei dat hij zich twee dagen niet kon douchen tijdens de eenzame opsluiting.

"Te veel alleen [tijd], en het wordt nog gekker voor mij," zei hij.

Hernandez-Navarrete zei dat een docent werkt om ervoor te zorgen dat hij nog steeds zijn middelbareschooldiploma krijgt, en hij is van plan om naar Harry S. Truman College te gaan, een community college in Chicago.

"Hij is niet mijn eerste cliënt die in eenzame opsluiting wordt geplaatst tijdens detentie, en ik weet zeker dat hij niet de laatste zal zijn. Het is eerder zonder reden gebeurd," zei Fennell.

"Het feit dat een 18-jarige werd gescheiden van zijn moeder — hij is twee maanden verwijderd van zijn afstuderen op de middelbare school en had zich verbonden om voetbal te spelen op een junior college — en dan om een onschuldige jongen te hebben die nooit is gearresteerd of contact heeft gehad met wetshandhaving, zonder voorafgaande kennisgeving te laten meenemen, uit zijn gemeenschap te rukken, rond te laten stuiteren naar een heleboel verschillende detentiecentra... gedwongen worden om in deze omstandigheden te leven is gewoon schokkend."

Een woordvoerder van ICE zei dat er regelmatige inspecties van faciliteiten worden uitgevoerd om naleving te waarborgen van "federale detentienormen voor veiligheid, sanitaire voorzieningen en humane behandeling... in feite heeft ICE hogere detentienormen dan de meeste Amerikaanse gevangenissen die daadwerkelijke Amerikaanse burgers vasthouden."

Toen "grenscaliber" Tom Homan van het Witte Huis vorige zomer een soortgelijke verklaring aflegde, noemden geleerden de verklaring misleidend, waarbij ze opmerkten dat ICE-faciliteiten minder consistent toezicht ondervinden, meldde PolitiFact.

De ICE-woordvoerder voegde eraan toe: "ICE-faciliteiten zijn gebonden aan de National Detention Standards en Family Residential Standards — strikte, federaal gehandhaafde richtlijnen die prioriteit geven aan veiligheid, medische zorg en rechten van gedetineerden. Deze normen zijn niet optioneel — ze zijn verplicht en worden strikt gecontroleerd.

"ICE heeft zijn hoogwaardige zorg gehandhaafd, inclusief medische, geestelijke en tandheelkundige zorg voor illegale vreemdelingen. Dit is de beste gezondheidszorg die veel vreemdelingen in hun hele leven hebben ontvangen."

De woordvoerder zei dat ICE een "langdurige praktijk heeft om uitgebreide medische zorg te bieden vanaf het moment dat een vreemdeling in ICE-bewaring komt," wat medische, tandheelkundige en geestelijke gezondheidszorg en 24-uurs spoedeisende hulp omvat.

Hernandez-Navarrete zei dat hij hoopt dat "God ons kan helpen, mij en mijn moeder, om vrij te komen."

"Met de mensen die de leiding hebben, zien ze ons alsof we criminelen zijn of zoiets, en dat zijn we niet," zei hij.

'Zo ongelooflijk gemanipuleerd'

Tijdens het coördineren van communicatie met de advocaten en familieleden, zei Morrow dat ze heeft geleerd "dit systeem is zo ongelooflijk gemanipuleerd, en het is bijna onmogelijk om uit te vinden wat te doen," vooral voor iemand zonder toegang tot fondsen of als niet-moedertaalspreker van het Engels.

"Het is woedend makend hoe langzaam dit alles beweegt voor mensen die letterlijk zo onmenselijk worden behandeld," zei ze.

De gemeenschapsreactie om het gezin te ondersteunen is "alles geweest," zei Morrow, en Hernandez-Navarrete's leeftijdsgenoten op Mather High School verspreiden het woord om mensen te laten verschijnen ter ondersteuning bij een voetbaltraining op donderdag waar Telemundo naar verwachting een segment zal filmen.

Flyer voor gemeenschapsevenement (verstrekt door Kristy Morrow)

"Juridisch gezien zegt alles dat ze vrijgelaten zouden moeten worden zodra ze ergens lang genoeg zijn dat we kunnen indienen, maar ik ken ook de realiteit dat er duizenden Ricardo's en Liliana's in detentie zitten die exact dezelfde papieren hebben, die exact hetzelfde verhaal hebben en letterlijk niets verkeerd hebben gedaan en gedocumenteerd zijn," zei ze.

"Dan word ik zo nerveus omdat ik de realiteit ken en wat er gebeurt onder deze regering."

Serban zei dat Hernandez-Navarrete vastbesloten was om in de Verenigde Staten te blijven om door te vechten voor asiel.

"Ik zag de vastberadenheid en het verlangen om het goed te doen, en het verlangen om zijn gezin te helpen. Ik geloof dat het Amerikaanse systeem dat gaat begrijpen en hem gaat vrijlaten, hem zijn droom gaat laten voortzetten," zei Serban.

"Ik ben gewoon hoopvol, want als ik de jongen ken, als iemand het verdient om in dit land te blijven, dan is het deze jongen."