John Roberts verscheurd vanwege machtsgrijp onthuld in uitgelekte memo's

Vorige week werden interne memo's van een obscure Hooggerechtshofbeslissing uit 2016 uitgelekt door The New York Times, met schokkende onthullingen over opperrechter John Roberts, die in het openbaar vaak de rol speelt van een niet-partijdige rechter, maar achter de schermen wordt hij ontmaskerd vanwege zijn rechtse gezindheid.

In een analyse daarover op dinsdag legden Dahlia Lithwick en Mark Joseph Stern van Slate uit dat deze uitspraak het begin was van het "schaduwdossier."

AlterNet belichtte vorige week een stuk van Georgetown University Law School professor Steve Vladeck, waarin juridische blunders aan de kaak werden gesteld. Vladeck, die het boek schreef over het "schaduwdossier," besprak de uitspraak van 2016, die geen enkel toezicht kende en ingrijpende wijzigingen aanbracht in het Amerikaanse rechtssysteem, alles ten behoeve van een machtsgrijp tegen de regering van president Barack Obama.

Jarenlang hebben conservatieven geklaagd over het "schaduwdossier," het juridische geheimhouding noemend en implicerend dat het ging om "slechte motieven voor een goedaardige noodprocedure die werkt volgens neutrale juridische beginselen," aldus het Slate-rapport. De nieuw vrijgegeven memo's "onthullen precies waarom de door Republikeinen benoemde rechters geen publiek of academisch licht willen werpen op deze praktijk: Als deze lek enige indicatie is, zou het publiek verbijsterd zijn te zien welke brutaal politieke, op spin doordrenkte nonsens er komt kijken bij het beslissen over deze cruciale zaken."

Toen het hooggerechtshof in 2016 ingreep om het "Clean Power Plan" te blokkeren met niets meer dan een alinea, terwijl rechter Elena Kagan het bestempelde als "ongekend." Maar het is het Hooggerechtshof, dus dit stelde het nieuwe precedent, en wat volgde is een decennium van anti-groene technologie. Rode staten grepen in met een "Hail Mary" om te voorkomen dat de nieuwe EPA-regels van kracht zouden worden en de conservatieven in het hof stemden in.

"Op dat moment had het Hooggerechtshof nog nooit eerder een beleid van de uitvoerende macht bevroren terwijl een hof van beroep het nog aan het beoordelen was (en al had geweigerd een schorsing te verlenen)," legden de juridische analisten uit. Dat is wat er in deze zaak gebeurde. Het D.C. Circuit Court had nog niet eens argumenten over de zaak gehoord. Ondertussen hadden staten, omdat de vereisten pas in 2018 van kracht werden, jaren de tijd om ze in de rechtbank aan te vechten. Fossiele brandstoffen bedrijven kregen zes jaar om zich voor te bereiden.

Maar de conservatieve rechters beweerden nog steeds dat er een groot gevoel van urgentie was, en dat ze moesten ingrijpen om te voorkomen dat alles verder zou gaan.

De uitgelekte memo's van Roberts en rechter Stephen Breyer, uitgewisseld met hun collega's, laten zien hoe ze tot de conclusie kwamen dat het een "noodgeval" was en dat het schaduwdossier moest ingrijpen.

"Misschien het meest schokkend is dat deze correspondentie onthult dat het de opperrechter was die het hardst aandrong op een snelle en ingrijpende beslissing, en dat zijn redenering veel meer te maken had met presidentiële politiek en persoonlijk ongenoegen dan met enige verheven juridische logica," schreven Stern en Lithwick.

"Meer dan wat ook ontkracht de nieuwe berichtgeving de holle beweringen van de opperrechter die schrijlings zit op een mythisch 3–3–3-hof waar zijn gematigde centrisme de natie door partijdige tijden leidt. Het is nu overduidelijk dat Roberts zelf een toppartijdig operator is, vooral onder de dekmantel van geheimhouding en interne normen van collegialiteit en vertrouwelijkheid," voegden ze eraan toe.

Terwijl Vladeck de juridische fouten in de uitspraak beschreef, hekelden Lithwick en Stern Roberts om zijn bits driftbuije, waarbij werd beweerd dat Obama niet in staat zou moeten zijn om "een substantieel deel van de nationale economie te transformeren" zonder dat het "door dit Hof wordt getoetst voordat het als een fait accompli wordt gepresenteerd. Maar het lijkt erop dat de EPA voldoende vertrouwen heeft in de onmiddellijke implicaties van deze regel dat zelfs de gecombineerde inspanningen van het Congres en de President de effecten ervan niet kunnen terugdraaien."

De Slate-schrijvers noemden Roberts' "gladde" reactie bijzonder ironisch, gezien het feit dat hij het afgelopen decennium heeft gestemd "om de Trump-administratie een beleid met enorme, onomkeerbare nationale gevolgen te laten uitvoeren voordat zijn hof het op de merites heeft goedgekeurd."

De enige manier waarop ze de opmerkingen van Roberts (en gesteund door rechter Samuel Alito) kunnen lezen, is dat ze op de een of andere manier beledigd waren, zeiden Lithwick en Stern. "Dat de Obama-administratie, via opmerkingen, op de een of andere manier het hooggerechtshof niet respecteerde."

In Alito's memo beweerde hij dat de regelgeving de macht van het hof en de "institutionele legitimiteit" tot een "nulliteit" zou maken, aldus het stuk. Roberts ging zelfs zo ver dat hij de EPA-beheerder aanviel, zeggende dat als ze de regel niet onmiddellijk zouden stoppen, alles "functioneel onomkeerbaar" zou zijn.

Het was geen persoonlijke aanval; het was een aanval op het hof als instelling. "Obama's EPA zou beweerd hebben de zeer gewaardeerde suprematie van het hof kort te sluiten, en moest op zijn plaats worden gezet," legden de juridische analisten uit.

Het resultaat is geweest dat het Hooggerechtshof een "grondig gebrekkige analyse" heeft gemaakt van hoe een "noodgeval" te definiëren, zodat ze "beleid en praktijken die twijfelachtig verdienstelijk lijken met een stempel kunnen goedkeuren, waarbij nadelige effecten op miljoenen mensen worden weggewuifd," sloot de analyse af.

• george conway
• noam chomsky
• burgeroorlog
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump