Trumps imperium van $4 miljard kan verdampen — dankzij de uitspraak van één rechter

Met alle verwoesting die dagelijks uit het Oval Office voortkomt, is het makkelijk om in stille wanhoop te vervallen. Het nieuws volgen voelt als het monitoren van een kwaadaardige tumor terwijl deze zich uitbreidt vanuit het epicentrum van de vrije wereld, oceanen, URL's en psyches overspringt, en de wereld tegelijkertijd op macro- en microniveau bedreigt. Alleen deze ziekte, deze uitgesproken opportunistische kanker, is nooit eerder gezien. Zeker dit niveau van verrotting is in onze 250-jarige geschiedenis niet eerder vastgesteld.

Trumps buitengewoon corrupte en destructieve eetlust, gevoed én beschermd door de immuniteitsuitspraak van het Hooggerechtshof, is moeilijk te verteren. Nadat het Hooggerechtshof strafrechtelijke immuniteit verleende aan een psychopaat, maakte moedeloosheid zich meester van de wereld, die er wrok vol vanuit ging dat Trump voor altijd weg zou komen met zijn misdaden tegen de menselijkheid.

Toen, precies daar, op de onverlichte rand van de donkerste wolk die de wereld in zeer lange tijd heeft verduisterd, piekte een glinstering van zilver door. In een ontwikkeling die door de krantenkoppen had moeten razen, maar nauwelijks vermeld werd, oordeelde een federale rechter dat Trump zal betalen voor ten minste één van zijn misdaden: J6.

Trump verliest waarschijnlijk zijn onrechtmatig verkregen winsten

De hoeveelheid corruptie in Trumps zakken meten is als scheppen op een sneeuwdag. Eind januari had Trump meer dan 4 miljard dollar opgestreken uit niet-traceerbare cryptovaluta-ondernemingen, verdachte marktmanipulaties en ronduit omkoopgeld van buitenlandse en binnenlandse bronnen tijdens zijn eerste jaar terug in functie. Hij kan maar beter nadenken over hoe hij het kan verbergen, want op 31 maart 2026 oordeelde federaal districtsrechter Amit P. Mehta dat Trump. Civielrechtelijk. Aansprakelijk is voor de schade die hij op 6 januari 2021 heeft veroorzaakt.

De voorzichtige 79 pagina's tellende uitspraak van rechter Mehta (hier te vinden hier) ontzegde Trump civiele immuniteit via een zorgvuldige analyse die grotendeels gewijd was aan het onderscheid tussen Trumps criminele daden als ambtsdrager (immuniteit voor officiële handelingen) en zijn acties bij het nastreven van een ambt, wat geen officiële handelingen waren en daarom niet immuun zijn. De beslissing volgde nauwgezet de immuniteitsuitspraak van het Hooggerechtshof en zal claims tegen hem van leden van het Congres en politieagenten van het Capitool toestaan om door te gaan naar een rechtszaak.

Na een eerdere uitspraak dat Trumps toespraak op de Ellipse aannemelijk neerkwam op opruiing, wat niet wordt beschermd door het Eerste Amendement, probeerde Trumps juridisch team de Verenigde Staten als gedaagde te substitueren onder de Westfall Act, met het argument dat Trumps handelingen vielen binnen de reikwijdte van zijn functie als president. Dat verzoek werd afgewezen. De cruciale contextuele vraag, na de beslissing van 2023 in Blassingame v. Trump, was of Trump sprak of zich gedroeg "in een officiële hoedanigheid als ambtsdrager of juist in een onofficiële hoedanigheid als ambtzoeker."

Bij toepassing van de immuniteitsuitspraak merkte de rechtbank op dat "veel gebruik van het presidentiële spreekgestoelte comfortabel valt binnen de buitenste omtrek van de officiële verantwoordelijkheid [van de President]" en daarom immuun is. "De aanpak van het Hof erkent dat presidentiële toespraken over zaken van algemeen belang zeer vaak officieel zullen zijn — en dus geïmmuniseerd." Maar de immuniteitsbeslissing zelf erkende dat er mogelijk "contexten zijn waarin de President, ondanks de prominentie van zijn positie, in een onofficiële hoedanigheid spreekt — misschien als kandidaat voor een ambt of partijleider." Trump, 603 U.S. at 629. Handelen of campagne voeren om het ambt van President te verwerven, is geen officiële functie van het ambt.

Schade bewijzen zal eenvoudig zijn

De oorzaak-schadeverband bij J6 is overduidelijk.

Op 19 december 2020 verstuurde Trump een tweet gericht aan extremistische groeperingen, waarbij hij hen aanmoedigde naar het Amerikaanse Capitool te komen om hun woede te uiten over een "gestolen" presidentsverkiezing. In opvolgingscommunicaties plaagde hij met een "wild" evenement en overtuigde hij 74 miljoen supporters die op hem hadden gestemd dat hun stemmen niet waren geteld, wat hen, voorspelbaar, boos maakte.

Op 6 januari 2021, op de Ellipse van het Witte Huis waar zijn opgeroepen supporters samenkwamen, hield Trump een vurige toespraak tegen aanwezigen: "We vechten. We vechten als de hel en als je niet als de hel vecht, heb je geen land meer." Vervolgens drong hij er bij hen op aan om "Pennsylvania Avenue af te lopen" om "ons land terug te nemen."

In navolging van Trumps instructies marcheerden de opgeroepen mensen vervolgens naar het Capitoolgebouw, dat ze met ongekend politiek geweld, gezien door de hele wereld, binnendrongen. Hoewel vele mensen Trump smeekten het geweld te stoppen, genoot hij er veilig meer dan drie uur van op televisie voordat hij de relschoppers opdroeg te stoppen.

Ten minste zeven mensen stierven bij de aanval.

Trump zal dezelfde minachting naar de rechtszaal brengen wanneer hij persoonlijk wordt aangeklaagd voor miljarden vanwege J6, wanneer hij opnieuw vals blaast dat hij won in 2020. Jury's mogen hem niet, de meeste Amerikanen mogen hem niet. Hij heeft vrouwen aangevallen, van ons land gestolen en onze fragiele democratie aan het infuus gelegd. Geen vonnis zal te hoog zijn, en Amerikanen staan er klaar voor.

Sabrina Haake is columniste en meer dan 25 jaar federaal procesadvocaat gespecialiseerd in de verdediging van het 1e en 14e Amendement. Ze schrijft de gratis Substack, The Haake Take.

• george conway
• noam chomsky
• burgeroorlog
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump