De grootste vraag boven het hoofd van de nieuwe Fed-voorzitter

De Senaat heeft Kevin Warsh zojuist bevestigd als de volgende voorzitter van de Federal Reserve met een stemverhouding van 54-45.

Dit markeert een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van een instelling die voor haar geloofwaardigheid afhankelijk is van politieke onafhankelijkheid. Die onafhankelijkheid is belangrijk voor u en voor iedereen die wil dat de prijzen stabiel blijven en inflatie vermijdt.

Trump heeft de Fed en haar voormalige voorzitter Jerome Powell (niet toevallig een benoeming van Trump zelf) herhaaldelijk aangevallen omdat hij de rente niet zo snel verlaagt als Trump wil. Vermoedelijk wil Trump lagere rentetarieven omdat hij denkt dat een "oververhitte" economie goed is voor de Republikeinen richting de tussentijdse verkiezingen van 2026 en mogelijk zelfs de algemene verkiezingen van 2028, zelfs als dat betekent dat de inflatie sneller stijgt.

Trump startte een gefabriceerd (excuseer mij) strafrechtelijk onderzoek tegen Powell op basis van vermeende kostenoverschrijdingen bij de renovatie van het Fed-gebouw, en een ander onderzoek tegen Fed-lid Lisa Cook op basis van vermeende hypotheekfraude. Geen van beide personen heeft de Fed verlaten. (Powells termijn als voorzitter loopt af op 15 mei, maar hij heeft aangekondigd dat hij de rest van zijn termijn, die loopt tot 31 januari 2028, zal vervullen als Fed-gouverneur. Hij zegt dat Trumps drukcampagne tegen de centrale bank hem geen andere keuze liet dan aan te blijven. De zaak tegen Cook is door het Hooggerechtshof opgepakt, dat naar verwachting een uitspraak doet voordat de huidige zitting in juli eindigt.)

Senator Thom Tillis, Republikein uit North Carolina en lid van de Senaatscommissie voor Bankzaken, blokkeerde de benoeming van Warsh totdat Trump zijn juridische dreigingen tegen Powell liet vallen. (Tillis verdient hiermee een van mijn Joseph N. Welch Awards voor moed in het aangezicht van Trumps tirannie.)

De grote vraag is nu of Warsh Trumps wensen zal inwilligen en lagere rentetarieven zal bepleiten, zelfs in het aangezicht van stijgende inflatie — een stap die de inflatie zou verergeren, ook al geeft het de economie (en Trump en de Republikeinen) een tijdelijke impuls. (Op één na alle Democraten in de Senaat stemden tegen de bevestiging van Warsh, wat de bezorgdheid weerspiegelt over zijn bereidheid om de politieke onafhankelijkheid van de Fed te handhaven. Tijdens zijn bevestigingshoorzitting hoonden Senaatsdemocraten Warsh uit als Trumps "handpop.")

Waarom de onafhankelijkheid van de Fed zo belangrijk is

De reden waarom de Fed, net als de centrale banken van de meeste landen, verondersteld wordt onafhankelijk te zijn van de politiek, is zodat mensen die financiële activa kopen en verkopen hun transacties niet baseren op de wens van Trump of een andere politieke leider voor een bloeiende economie op de korte termijn (dat wil zeggen, tot aan de volgende verkiezingen), zelfs niet op het risico van inflatie.

Anders zou de inflatie gemakkelijk uit de hand kunnen lopen. Zoals William McChesney Martin Jr., de langst zittende voorzitter van de Federal Reserve, het beroemd verwoordde: de rol van de Fed is "de punch bowl weg te halen op het moment dat het feest op gang komt."

Martins "feest" is een expanderende economie met groeiende inflatiedruk, en de "punch bowl" zijn de lage rentetarieven en het gemakkelijke krediet dat deze groeiende druk aanwakkert. Als aangewezen begeleider moet de Fed de rente verhogen om te voorkomen dat de economie oververhit raakt, zelfs als dit de politieke vooruitzichten van een president schaadt.

Ik was werkzaam in de Carter-administratie toen Fed-voorzitter Paul Volcker besloot de inflatie te "breken" door de rente zo hoog te verhogen dat hij de economie in een recessie stortte en, naar men kan stellen, de kiezers ertoe bracht Carter in 1980 uit het ambt te stemmen.

Ik was werkzaam in de Clinton-administratie toen Fed-voorzitter Alan Greenspan dreigde de rente te verhogen (wat ook tot een recessie had kunnen leiden en de kiezers ertoe had kunnen brengen Clinton in 1996 uit het ambt te stemmen) tenzij Clinton het federale begrotingstekort zou verminderen — wat Clinton deed (tegen mijn krachtige maar mislukte bezwaren in).

Kan Warsh slagen?

Warshs succes in zijn functie hangt af van de percepties van miljoenen financiële handelaren, die vermoedelijk op zoek zullen zijn naar elk hint dat hij soepel is ten aanzien van inflatie.

Ironisch genoeg maken Trumps luidruchtige aandringen op lagere rentetarieven, gecombineerd met stijgende inflatie door Trumps oorlog in Iran en zijn tarieven, Warshs werk aanzienlijk moeilijker.

Ik verwacht hoe dan ook niet dat de Fed de rente voor het einde van het jaar zal verlagen. Warshs eerste vergadering als voorzitter zal plaatsvinden op 16-17 juni.

Robert Reich is hoogleraar openbaar beleid aan Berkeley en voormalig minister van Arbeid. Zijn geschriften zijn te vinden op https://robertreich.substack.com/."

• george conway
• noam chomsky
• burgeroorlog
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump