De meeste gesprekken over leiderschapsgezondheid zijn emotioneel.
Ze richten zich op balans, gewoonten, routines en zelfzorg. De taal is persoonlijk, zelfs therapeutisch.
Verantwoordelijkheid werkt niet op dat niveau.
Voor individuen wier beslissingen bedrijven, ziekenhuizen, publieke systemen of gezinnen beïnvloeden, is het lichaam niet louter persoonlijk. Het functioneert als leidinggevende infrastructuur. Wanneer die infrastructuur verzwakt, verschuift het oordeelsvermogen lang voordat de strategie instort.
Leiderschapsfalen wordt meestal beschreven als een intellectuele gebeurtenis.
De oorsprong is vaak fysiologisch.
Leiderschapsverval begint zelden met onwetendheid of incompetentie.
Het begint eerder, en stiller, met veranderingen die in eerste instantie onbeduidend lijken:
Pas later verschijnt dit als gebrekkige redenering, impulsief beleid of ethische vermoeidheid. Organisaties analyseren doorgaans de laatste fase terwijl ze de biologische opeenvolging die eraan voorafging negeren.
Deze kloof — tussen biologie en bestuur — is waar veel carrières stilletjes breken.
Het meeste materiaal dat aan leiders wordt aangeboden komt uit de levensstijlcultuur.
Het benadrukt:
Deze benaderingen veronderstellen dat de leider een particulier persoon is die persoonlijke verbetering zoekt.
Een senior beslisser is niet alleen een particulier persoon.
Hij of zij is een dragende structuur binnen een instelling.
Wat dergelijke rollen vereisen is geen inspiratie.
Ze vereisen operationele stabiliteit.
Een ingenieur onderhoudt een brug niet door enthousiasme.
Hij bestudeert vermoeidheid, onderhoudscycli, stresslimieten en faalmodi. Leiderschap verdient dezelfde ernst.
Leidinggevende vitaliteit betreft:
Dit zijn geen fitnesstrends of motiverende beweringen.
Het zijn structurele realiteiten van menselijke prestaties over lange tijdshorizonten.
Executive Vitality Code: A Scientific Fitness System for Elite Leaders is geschreven als een naslagwerk, niet als een motiverende lectuur.
Het vermijdt opzettelijk:
In plaats daarvan biedt het:
Het doel is eenvoudig:
leiders helpen stabiel genoeg te blijven om helder te denken wanneer druk permanent wordt.
Dit raamwerk dient:
Voor dergelijke rollen is vitaliteit geen persoonlijke luxe.
Het is organisatorisch risicobeheer.
De eerste stap is het verwerpen van het idee dat gezondheid los staat van autoriteit.
Nuttigere vragen zijn:
Leiderschap gaat niet alleen over strategie, maar ook over handelen in de wereld.
Het is biologie die op strategie inwerkt.
Leidinggevende vitaliteit zal nooit op balansen verschijnen.
Toch weerspiegelt elke balans het uiteindelijk.
Executive Vitality Is Not Wellness — It Is Infrastructure werd oorspronkelijk gepubliceerd in Coinmonks op Medium, waar mensen het gesprek voortzetten door deze story te markeren en erop te reageren.


