Sinds het begin van de oorlog met Iran is het marktnarratief eenvoudig geweest: de oliepiek, inflatoire impuls en bredere marktvolatiliteit zullen tijdelijk zijn en afnemen zodra het conflict stopt, waardoor centrale banken de economie en markten kunnen smeren met goedkoop geld, zoals ze consequent hebben gedaan na 2008.
Maar er is een tegengesteld standpunt dat stelt dat de littekens van de oorlog met Iran lang zullen aanhouden in de vorm van een structureel verhoogde mondiale inflatievloer. Dit zou de rendementen in alle activaklassen kunnen beïnvloeden, inclusief aandelen, crypto en obligaties.
Het antwoord daarop ligt in de grootste les van de oorlog met Iran: energiemarkten zijn fragiel en grote economieën zijn blootgesteld aan olieprijspieken en verstoringen van de energievoorziening.
Decennialang vertrouwden verschillende landen, waaronder grote economieën, op mondiale energieleveringsketens, prijsgedreven markten en comparatieve voordelen. Dat model werkte, maar is nu ingestort te midden van de laatste verstoring in de Straat van Hormuz, die heeft geleid tot massale energietekorten over de hele wereld, inclusief in grote economieën zoals India, Japan en Zuid-Korea. Als het conflict voortduurt, zouden uiteindelijk landen zoals China, die aanzienlijke reserves hebben, ook kunnen lijden, inclusief de verondersteld energie-onafhankelijke V.S.
Het resultaat: In de toekomst zal waarschijnlijk elke natie energie-onafhankelijkheid en -veiligheid centraal stellen in haar nationale veiligheidsstrategie.
Volgens energiemarktexpert Anas Alhajji zal deze trend snelle de-globalisering van energiemarkten teweegbrengen, waarbij controle voorrang krijgt op kosten en hardnekkige inflatie wordt gekweekt.
"Zodra die mentaliteit post vat, zullen mondiale energiemarkten nooit meer terugkeren naar het oude model van open, prijsgedreven, grotendeels commerciële handel. In plaats daarvan zullen kapitalistische economieën—historisch afhankelijk van marktefficiëntie, mondiale toeleveringsketens en comparatieve voordelen—steeds meer de Chinese aanpak weerspiegelen: sterke staatssturing, strategische voorraadvorming, verticale integratie, subsidies voor binnenlandse kampioenen en prioriteit voor zelfredzaamheid/controle boven pure kostenminimalisatie," zei hij in een toelichting op X.
Hij voegde eraan toe dat de meeste landen de gecentraliseerde toeleveringsketen, industriële basis en besluitvorming van China missen, wat zou kunnen resulteren in tragere innovatie, gefragmenteerde markten en hogere kosten.
"Het resultaat: hogere kosten, tragere innovatie in sommige gebieden, gefragmenteerde markten en verminderde algehele efficiëntie voor economieën in westerse stijl, allemaal in naam van 'veiligheid'. Energie is niet langer alleen maar een handelswaar; het wordt een geopolitiek wapen en een binnenlands fort," merkte hij op.
Met andere woorden, de impact van de oorlog met Iran gaat verder dan de korte-termijn olieprijsvolatiliteit.
Er zijn al tekenen van wijdverspreide gevolgen, die alles beïnvloeden van meststoffen en voedselproductie tot industriële productie en misschien zelfs chipproductie en de halfgeleiderindustrie, aangezien de verstoring in de Straat van Hormuz de aanvoer van helium en zwavel afsnijdt, die cruciaal zijn voor chipproductie.
Bovendien heeft de VN al gewaarschuwd voor hogere voedselprijzen wereldwijd.
Impact op activa
Dit alles betekent dat centrale banken mogelijk niet langer de ruimte hebben die ze ooit hadden om de liquiditeitskraan snel open te draaien ter ondersteuning van de economie en activaprijzen.
Van 2008 tot 2021 bedroeg de mondiale consumentenprijsindex (CPI) of inflatie gemiddeld minder dan 3% (kort stijgend tot 8% in 2022, om vervolgens terug te vallen naar 3% in 2024), volgens gegevensbron St. Louis Fed. Dit stelde centrale banken, waaronder de Fed, BOJ en anderen, in staat om ultrasoepel monetair beleid te voeren dat rentetarieven op of onder nul zette, en liquiditeit te pompen via agressieve obligatie-aankopen of kwantitatieve verruiming, wat spectaculaire winsten op alle markten aanwakkerde. Bitcoin, bijvoorbeeld, ging van een eencijferige dollarprijs in 2011 naar $126.000 in oktober vorig jaar.
Maar met een verwachte structureel hogere inflatievloer verschuift dat paradigma. Centrale banken kunnen niet langer aannemen dat ze altijd de rente kunnen verlagen om groei te stimuleren. Liquiditeit zou meer beperkt kunnen zijn, wat de rendementen in alle activaklassen beperkt.
De boodschap is duidelijk: beleggers moeten zich voorbereiden op een wereld waarin inflatie hardnekkig is, het monetaire beleid minder accommoderend is en marktvolatiliteit het nieuwe normaal is.
Bron: https://www.coindesk.com/markets/2026/03/18/the-era-of-cheap-money-is-over-as-the-iran-war-creates-a-permanent-inflation-floor
