'VS-belegering is oorlogsvoering': Cuba kampt met tweede landelijke stroomstoring in minder dan een week

Sommige Cubanen kregen zondag weer stroom na een nieuwe landelijke stroomuitval op zaterdag—de tweede in minder dan een week en de derde keer dat het elektriciteitsnet deze maand is uitgevallen nadat de Trump-regering de decennialange economische blokkade van de Verenigde Staten heeft geïntensiveerd, waardoor het eilandland werd afgesneden van Venezolaanse olie.

"De Cubaanse Elektrische Unie, die rapporteert aan het Ministerie van Energie en Mijnbouw, meldde dat de totale onderbreking van het nationale energiesysteem werd veroorzaakt door een onverwachte uitval van een opwekkingseenheid in de thermoelektrische centrale van Nuevitas in de provincie Camaguey, zonder details te verstrekken over de specifieke oorzaak van de storing," aldus The Associated Press.

Critici van over de hele wereld hebben het Amerikaanse beleg veroordeeld als "economische oorlogvoering," wat opvallend genoeg plaatsvindt terwijl president Donald Trump en zijn bondgenoten in Washington, D.C., herhaaldelijk een mogelijke overname opperen van het land dat slechts 90 mijl ten zuiden van Florida ligt.

De stroomuitval op zaterdag vond plaats een dag nadat The Washington Post berichtte dat "de Cubaanse regering deze week een verzoek van de Amerikaanse ambassade in Havana heeft geweigerd om dieselbrandstof voor zijn generatoren te importeren, en het verzoek 'schaamteloos' noemde, gezien de brandstofblokkade van de Trump-regering op het eiland, volgens diplomatieke kabels" die door de krant werden beoordeeld.

Het volgde ook op de aankomst van enkele leden van het Nuestra América Convoy, dat humanitaire hulp naar het eiland brengt. De inspanning omvat honderden mensen uit meer dan 30 landen en 120 organisaties.

Tijdens het benadrukken van het konvooi op sociale media vroeg op zaterdagmiddag, verklaarde de Amerikaanse afgevaardigde Delia C. Ramirez (D-Ill.) dat "Trumps olieblokkade in Cuba heeft geleid tot een verslechterende humanitaire crisis—waarbij Cubanen worden afgesneden van elektriciteit, voedsel, gezondheidszorg en schoon water."

"Ik ben bemoedigd door de solidariteit en moed van de moedige mensen in het Nuestra América Convoy, die in Cuba aankomen om cruciale hulp rechtstreeks aan de mensen te brengen," zei ze. "Ik sta achter de mondiale gemeenschap die eist dat het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Ministerie van Defensie hun veiligheid en beveiliging waarborgen."

Een andere progressieveling in het Congres, afgevaardigde Ilhan Omar (D-Minn.), zei later op zaterdag eveneens dat "we de Amerikaanse olieblokkade op Cuba moeten opheffen. Dit is economische oorlogvoering bedoeld om een eiland te verstikken. Voedsel bederft. Watervoorziening is gecompromitteerd. Gezondheidszorgdiensten worden verstoord. Beëindig de blokkade nu. Dankbaar aan allen die helpen met het leveren van humanitaire hulp!"

Nathan Robinson, hoofdredacteur van Current Affairs, doet verslag van het konvooi vanuit Havana. Op zondag schreef hij dat "toen de stroom uitviel, ik een concert bijwoonde in het Pabellon Cuba, een heerlijk vreemde brutalistische buitenevenementenruimte... Mensen kunnen zonder muziek leven als het moet, veronderstel ik. (De Cubanen weigeren dat echter, en terwijl ik vanavond door de straten liep, zag ik veel dansen in het donker.) Waar ze niet zonder kunnen leven is gezondheidszorg, en de stroomuitval treft natuurlijk de ziekenhuizen hard. Mensen kunnen geen cruciale operaties ondergaan, of zelfs maar naar het ziekenhuis komen, wat betekent dat Trump simpelweg de ziekste Cubanen doodt. Laat gisteravond kwam een rapport binnen dat patiënten aan beademingsapparatuur in het Hermanos Ameijeiras-ziekenhuis zijn overleden."

"Het is tragisch en deprimerend geweest om de effecten van de blokkade te zien. Dit is al een arm land. Mensen hadden niet veel om mee te beginnen. Maar nu kunnen ze geen bussen nemen, ze kunnen het zich niet veroorloven om hun auto's te gebruiken (mij is verteld dat benzine tussen de 10 dollar per gallon en 40 dollar per gallon kost, als je het kunt vinden—dit in een land waar een lekkere maaltijd je ongeveer $20 kost)," legde Robinson uit. "Voedsel in restaurants begint op te raken. Afval hoopt zich op in de straten. Ik moest rennen om door een stadsblok te komen waar de vliegen zo dik waren dat het een worsteling was om te ademen zonder er een in te slikken. De hele toeleveringsketen lijkt in te storten. Toerisme droogt op—weinigen willen komen en tekorten en sanitaire crises ervaren. Taxichauffeurs kunnen hun taxi's niet rijden."

"Met de verdamping van toeristen komt grotere wanhoop, aangezien zovelen afhankelijk zijn van deze instroom van buitenlands geld. Iedereen in Cuba is warm en vriendelijk, maar je kunt zien dat ze wanhopig zijn. Op de grote San Jose kunstmarkt hadden verkopers kraampjes die overliepen met souvenirs, en er was bijna niemand om te kopen. De handelaren waren elkaars overtreffend in opdringerigheid—het was duidelijk dat velen van hen de hele dag geen enkele verkoop zouden doen," voegde de Amerikaanse journalist toe. "Ik kan niet geloven hoe wreed is wat mijn land doet."