Czy Twoje nagrody w stablecoinach przetrwają Sekcję 404 ustawy CLARITY?

Ustawa o przejrzystości rynku aktywów cyfrowych, lepiej znana jako ustawa CLARITY, miała wytyczyć wyraźne granice wokół aktywów kryptowalutowych i określić, który regulator ma pierwszeństwo.

CryptoSlate już przeprowadził czytelników przez szerszą architekturę ustawy przed styczniową korektą, w tym to, co się zmieniło, co pozostało nierozwiązane i dlaczego jurysdykcja i wyprzedzenie stanowe mogą mieć takie samo znaczenie jak główne definicje.

Część pochłaniająca obecnie najwięcej uwagi jest węższa i znacznie bardziej zniuansowana: dotyczy tego, kto może płacić konsumentom za trzymanie dolarów w określonym miejscu.

Ten spór stał się trudniejszy do zignorowania po tym, jak Coinbase oświadczył, że nie może poprzeć projektu Senatu w jego obecnej formie, a Komisja Bankowa Senatu odłożyła planowaną korektę. Od tego czasu ustawa przeszła w fazę, w której personel przepisuje czasowniki, a ustawodawcy testują, czy nowa koalicja jest realna.

Demokraci z Senatu powiedzieli, że będą nadal rozmawiać z przedstawicielami branży o obawach, podczas gdy Komisja Rolnictwa Senatu wskazała na równoległy harmonogram, w tym ich projekt z 21 stycznia i przesłuchanie zaplanowane na 27 stycznia.

Jeśli chcesz najprostszego sposobu, aby zrozumieć, dlaczego nagrody za stablecoiny stały się punktem zapalnym, zapomnij o sloganach i wyobraź sobie jeden ekran: użytkownik widzi saldo w dolarach oznaczone jako USDC lub inny stablecoin oraz ofertę zarobienia czegoś za trzymanie go tam. W Waszyngtonie tym „czymś" są odsetki. W bankowości „tam" jest substytutem depozytów.

W projekcie Senatu konflikt koncentruje się w Sekcji 404, zatytułowanej „Zachowanie nagród dla posiadaczy stablecoinów", sekcji, która zasadniczo mówi platformom, co mogą, a czego nie mogą robić.

Granica, którą próbuje wyznaczyć Kongres

Sekcja 404 mówi, że dostawcy usług w zakresie aktywów cyfrowych nie mogą zapewniać żadnej formy odsetek ani zysku, który jest „wyłącznie w związku z posiadaniem płatniczego stablecoina".

To celuje w najprostszy produkt nagród: zaparkuj płatniczy stablecoin na giełdzie lub w portfelu hostowanym i otrzymuj kwotowany zwrot, który narasta z czasem, bez konieczności dodatkowych działań. To wygląda jak odsetki dla ustawodawców i wygląda jak bezpośredni konkurent finansowania dla banków, które polegają na depozytach.

Kluczowym sformułowaniem jest tutaj „wyłącznie w związku z posiadaniem", ponieważ sprawia, że zakaz zależy od przyczynowości. Jeśli jedynym powodem, dla którego użytkownik otrzymuje wartość, jest to, że trzyma stablecoina, platforma przekracza granice. Jeśli platforma może wiarygodnie powiązać wartość z czymś innym, projekt oferuje drogę naprzód.

CLARITY próbuje zdefiniować tę ścieżkę, pozwalając na „nagrody i zachęty oparte na aktywności", a następnie wymieniając, co może obejmować ta aktywność: transakcje i rozliczenia, korzystanie z portfela lub platformy, programy lojalnościowe lub subskrypcyjne, rabaty akceptacyjne dla sprzedawców, zapewnianie płynności lub zabezpieczenia, a nawet „zarządzanie, walidację, stakowanie lub inne uczestnictwo w ekosystemie".

Mówiąc prościej, Sekcja 404 rozdziela płacenie za parkowanie od płacenia za uczestnictwo. W języku produktowym zaprasza do drugiej walki o to, co liczy się jako uczestnictwo, ponieważ fintech spędził dekadę na uczeniu się, jak przekształcić ekonomię w zaangażowanie za pomocą kilku dodatkowych stuknięć.

Części, które użytkownicy faktycznie zauważą

Większość czytelników skupi się na zakazie zysku i przeoczą warstwę, która może zmienić front-end produktów stablecoinowych: marketing i ujawnienia.

Sekcja 404 zakazuje marketingu sugerującego, że płatniczy stablecoin jest depozytem bankowym lub ubezpieczonym przez FDIC, że nagrody są „wolne od ryzyka" lub porównywalne z odsetkami od depozytów, lub że sam stablecoin płaci nagrodę. Popycha również w kierunku standaryzowanych oświadczeń w prostym języku, że płatniczy stablecoin nie jest depozytem i nie jest ubezpieczony przez rząd, plus wyraźne przypisanie, kto finansuje nagrodę i co użytkownik musi zrobić, aby ją otrzymać.

Banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe dbają o postrzeganie, ponieważ postrzeganie jest tym, co przenosi depozyty. Ich publiczny argument brzmi, że pasywny zysk ze stablecoinów zachęca konsumentów do traktowania sald stablecoinów jak bezpieczną gotówkę, co może przyspieszyć migrację depozytów, przy czym banki społeczne ponoszą uderzenie jako pierwsze.

Projekt Senatu potwierdza tę obawę, wymagając przyszłego raportu o odpływach depozytów i wyraźnie wskazując uciekanie depozytów z banków społecznych jako ryzyko do zbadania.

Jednak firmy kryptowalutowe twierdzą, że rezerwy stablecoinów już generują dochód, a platformy chcą elastyczności w dzieleniu się częścią tej wartości z użytkownikami, szczególnie w produktach konkurujących z rachunkami bankowymi i funduszami rynku pieniężnego.

Najbardziej użytecznym pytaniem, jakie możemy tu zadać, jest to, co przetrwa tę ustawę i w jakiej formie.

Stały APY za trzymanie stablecoinów na giełdzie to przypadek wysokiego ryzyka, ponieważ korzyść jest „wyłącznie" powiązana z trzymaniem, a platformy będą potrzebować autentycznego haczyka aktywności, aby to utrzymać.

Cashback lub punkty za wydawanie stablecoinów są znacznie bezpieczniejsze, ponieważ rabaty sprzedawców i nagrody powiązane z transakcjami są wyraźnie rozważane, a to sprzyja kartom, korzyściom handlowym i różnym innym mechanizmom „używaj, aby zarabiać".

Nagrody oparte na zabezpieczeniach lub płynności są prawdopodobnie możliwe, ponieważ „zapewnianie płynności lub zabezpieczenia" pojawia się na liście, ale obciążenie UX rośnie tam, ponieważ profil ryzyka wygląda bardziej jak pożyczanie niż płatności. Zysk przechodzący przez DeFi wewnątrz powłoki powierniczej pozostaje możliwy w teorii.

Jednak platformy nie będą mogły uniknąć ujawnień, a ujawnienia tworzą tarcie, ponieważ platformy będą musiały wyjaśnić, kto płaci, co się kwalifikuje i jakie istnieją zagrożenia w sposób, który zostanie przetestowany w egzekwowaniu i w sądzie.

Główna myśl jest taka, że Sekcja 404 popycha nagrody z dala od zysku z bezczynnego salda w kierunku nagród, które wyglądają jak płatności, lojalność, subskrypcje i handel.

Zapora emitenta i fraza, która zadecyduje o partnerstwach

Sekcja 404 zawiera również klauzulę, która nie wygląda na wiele, dopóki nie umieścisz jej obok rzeczywistych umów dystrybucyjnych stablecoinów. Mówi ona, że dozwolony emitent płatniczego stablecoina nie jest uważany za płacącego odsetki lub zysk tylko dlatego, że strona trzecia oferuje nagrody niezależnie, chyba że emitent „kieruje programem".

To jest próba ustawy, aby powstrzymać emitentów przed traktowaniem jak banki płacące odsetki, ponieważ giełda lub portfel nałożył zachęty na wierzch. Ostrzega również emitentów, aby byli ostrożni, jak blisko podchodzą do nagród platformy, ponieważ ta bliskość może być łatwo postrzegana jako kierowanie.

„Kieruje programem" to główny zawias tutaj. Kierowanie może oznaczać formalną kontrolę, ale trudne przypadki to wpływ, który wygląda jak kontrola z zewnątrz: współmarketing, udziały w przychodach powiązane z saldami, integracje techniczne zaprojektowane do wspierania lejka nagród lub wymagania umowne dotyczące tego, jak platforma opisuje doświadczenie stablecoina.

Po sprzeciwie Coinbase i opóźnieniu korekty ta niejednoznaczność stała się polem bitwy, ponieważ praca nad ustawą w późnym etapie często sprowadza się do tego, czy pojedyncze słowo jest zawężone, poszerzone lub zdefiniowane.

Najbardziej prawdopodobny punkt końcowy to niestety nie czyste zwycięstwo żadnej ze stron. Rynek najprawdopodobniej zobaczy wdrożony nowy system, w którym platformy nadal oferują nagrody, ale robią to za pośrednictwem programów opartych na aktywności, które wyglądają jak płatności i mechanizmy zaangażowania, podczas gdy emitenci zachowują dystans, chyba że są przygotowani do traktowania jako uczestnicy struktury wynagrodzeń.

Dlatego Sekcja 404 ma znaczenie poza obecnym cyklem wiadomości. Chodzi o to, które nagrody mogą być oferowane na dużą skalę bez sprzedaży stablecoinów jako depozytów pod inną nazwą, i o to, które partnerstwa zostaną uznane za przekroczenie granicy z dystrybucji do kierowania.