Diagnostyka snu historycznie opierała się na jednym założeniu: że pacjent będzie współpracował. Będzie leżał spokojnie. Będzie tolerował elektrody, przewody i sondy monitorujące przymocowane do głowy, klatki piersiowej i nóg. Będzie spał, jakoś, w nieznanym środowisku laboratoryjnym, podczas gdy obcy obserwuje przez okno. A rano zwróci sprzęt w nienaruszonym stanie.
Dla większości populacji to założenie sprawdza się wystarczająco dobrze. Dla milionów Amerykanów żyjących z chorobą Alzheimera i powiązanymi demencjami wcale się nie sprawdza.
"Polisomnografia jest złotym standardem diagnozowania obturacyjnego bezdechu sennego" – mówi przedsiębiorca technologiczny Steve Waddell. "Ale złoty standard działa tylko wtedy, gdy pacjent może się do niego zastosować. Dla osoby z demencją, przestrzeganie zasad to dokładnie to, co choroba zabiera."
Z doświadczeniem w inżynierii złożonych systemów, zarządzaniu ryzykiem i innowacjach w opiece zdrowotnej, Waddell prowadzi działania mające na celu przeniesienie diagnostyki snu z laboratorium do domu – pasywnie, ciągle i bez żądania czegokolwiek od pacjenta. Poprzez swoją firmę Index HealthTech rozwija nowe podejście do wykrywania OSA za pomocą platformy Sense™, zaprojektowanej specjalnie dla populacji, do których obecne ścieżki diagnostyczne nie mogą dotrzeć.
Ukryta epidemia wśród populacji z demencją
Obturacyjny bezdech senny jest już dramatycznie niedodiagnozowany w całej populacji ogólnej. Szacuje się, że 80 milionów Amerykanów żyje z OSA, a do 80 procent przypadków umiarkowanych do ciężkich pozostaje niewykrytych. Ale wśród populacji z chorobą Alzheimera i demencją problem jest spotęgowany w sposób, który czyni go klinicznie pilnym i praktycznie niewidocznym.
Badania konsekwentnie pokazują, że rozpowszechnienie OSA wśród osób z chorobą Alzheimera jest znacznie wyższe niż w ogólnej starzejącej się populacji – przy czym niektóre badania sugerują wskaźniki przekraczające 50 procent. Związek nie jest przypadkowy. Zaburzenia oddychania podczas snu zakłócają usuwanie beta-amyloidu, białka gromadzącego się w mózgach pacjentów z chorobą Alzheimera. Nieleczony OSA przyspiesza spadek funkcji poznawczych, pogarsza objawy behawioralne, zwiększa ryzyko upadków i napędza rodzaj szybkiego pogorszenia funkcjonalnego, który rodziny opisują jako nagły urwisko – ostry, nieodwracalny spadek, który często kończy się umieszczeniem w placówce opieki nad pamięcią lub hospitalizacją.
"Wiemy, że związek między bezdechem sennym a spadkiem funkcji poznawczych jest rzeczywisty i znaczący" – mówi Waddell. "Czego nie wiemy w większości przypadków, to czy dany pacjent rzeczywiście ma OSA. Ponieważ nie mamy sposobu, aby ich zbadać."
Dlaczego złoty standard zawodzi tę populację
Polisomnografia – nocne badanie snu w laboratorium, które pozostaje klinicznym złotym standardem diagnostyki OSA – wymaga od pacjenta snu podłączonego do dziesiątek czujników monitorujących aktywność mózgu, ruchy oczu, aktywność mięśni, rytm serca, tlen we krwi i wysiłek oddechowy. Proces jest niewygodny dla zdrowych dorosłych. Dla osoby żyjącej z demencją jest często niemożliwy.
Pacjenci z chorobą Alzheimera i powiązanymi demencjami często doświadczają pobudzenia, zamieszania i zaburzonej architektury snu jako bezpośrednich objawów swojej choroby. Nieznane środowisko laboratorium snu – dziwny pokój, przymocowane przewody, nocny monitoring – znacznie wzmaga to pobudzenie. Wielu pacjentów usuwa swoje czujniki w ciągu pierwszej godziny. Inni w ogóle nie mogą być przekonani do ukończenia badania.
Domowe badanie bezdechu sennego, mniej intensywna alternatywa, przedstawia podobne wyzwania. Urządzenia noszone nadal wymagają od pacjenta prawidłowego założenia sprzętu, pozostawienia go na miejscu przez całą noc i zwrócenia go w nienaruszonym stanie. Ta sekwencja zadań, prosta dla poznawczo sprawnego dorosłego, jest dokładnie tym, co demencja zakłóca.
"System zawodzi po cichu" – mówi Waddell. "Klinicyści podejrzewają OSA. Rodziny zgłaszają zły sen i pogarszające się zachowanie. Ale nie ma testu, który rzeczywiście działa dla tego pacjenta. Więc nic nie jest diagnozowane, nic nie jest leczone, a spadek trwa."
Rezultatem jest luka diagnostyczna o poważnych konsekwencjach klinicznych. Pacjenci, którzy odnieśliby korzyści z terapii CPAP – która wykazała obietnicę spowolnienia spadku funkcji poznawczych, gdy OSA jest leczone – nigdy jej nie otrzymują, ponieważ diagnoza nigdy nie jest postawiona.
Nowe podejście zbudowane wokół pacjenta
Sense™ firmy Index HealthTech zostało zaprojektowane, aby zamknąć tę lukę. Małe, dyskretne urządzenie, które znajduje się na stoliku nocnym lub przy łóżku, Sense™ wykorzystuje pasywny radar fal milimetrowych do monitorowania wzorców oddechowych podczas snu. Żadne czujniki nie dotykają pacjenta. Żadne przewody nie są przymocowane. Żaden sprzęt nie wymaga zastosowania, noszenia ani zwracania. Pacjent nic nie robi, ponieważ nic od niego nie wymaga się.
System monitoruje ruch ściany klatki piersiowej, częstość oddychania i nieprawidłowości oddechowe przez całą noc – ciągle, pasywnie i we własnym domu pacjenta. Zastrzeżone przetwarzanie sygnałów identyfikuje wzorce zgodne z zaburzeniami oddychania podczas snu i oznacza niestabilność oddechową do przeglądu klinicznego.
"Nie zastępujemy polisomnografii dla pacjentów, którzy mogą ją ukończyć" – zauważa ostrożnie Waddell. "Zapewniamy realną ścieżkę dla pacjentów, którzy nie mogą – pacjentów, którzy obecnie w ogóle nie otrzymują oceny."
To samo pasywne podejście wykrywające wykracza poza sen, umożliwiając ciągłe monitorowanie mobilności, rutyny i zachowania – przekształcając codzienne życie w mierzalny sygnał zdrowia.
Początkowy fokus kliniczny jest na programach obsługujących najbardziej skomplikowanych medycznie starzejących się dorosłych w kraju – w tym znaczną część z chorobą Alzheimera i demencją – gdzie organizacje ponoszą pełną kliniczną i finansową odpowiedzialność za swoich zapisanych i mają silne zachęty do identyfikowania i leczenia stanów, które przyspieszają spadek i napędzają kosztowne ostre zdarzenia. Niezdiagnozowany OSA to dokładnie taki stan.
Sen jest punktem wyjścia – ale szerszym celem jest ciągły pomiar spadku funkcjonalnego w codziennym życiu.
Ekonomiczny i kliniczny argument za działaniem teraz
Implikacje nieleczonego OSA w populacji z demencją wykraczają daleko poza indywidualnego pacjenta. Przyspieszony spadek funkcji poznawczych zwiększa obciążenie opiekuna, napędza wcześniejsze umieszczenie w opiece nad pamięcią i generuje rodzaj ostrych kosztów hospitalizacji – upadki, zdarzenia sercowo-naczyniowe, kryzysy behawioralne – które dominują w profilu wydatków tej populacji.
Identyfikacja i leczenie OSA nie wymaga leku. Wymaga diagnozy. Terapia CPAP jest niedroga, szeroko dostępna i klinicznie udowodniona. Barierą nigdy nie było leczenie. Było wykrywanie.
"Mamy stan, który przyspiesza chorobę, leczenie, które działa, i ścieżkę diagnostyczną, która wyklucza pacjentów, którzy potrzebują jej najbardziej" – mówi Waddell. "To jest problem do rozwiązania. Budujemy rozwiązanie."
Dla Waddella znaczenie jest zarówno osobiste, jak i kliniczne. Jego ojciec, odznaczony weteran bojowy armii, stracił swoją niezależność, przeniósł się do wspomaganego życia i zmarł w ciągu sześciu miesięcy. To doświadczenie ukształtowało jego przekonanie, że spadek funkcjonalny nie jest nieunikniony – jest mierzalny, a pomiar stwarza możliwość interwencji.
"Kiedy można zobaczyć, co dzieje się w czyimś domu, w nocy, bez zakłócania go lub żądania czegokolwiek od niego, można działać zanim zostanie wyrządzona szkoda" – mówi. "To właśnie pasywne wykrywanie umożliwia. I dla tej populacji może być jedyną rzeczą, która to robi."
Śledź Steve'a Waddella na LinkedIn lub odwiedź indexhealthtech.com.
