Πώς αυτός ο πρώην παίκτης του UST βρήκε νέα πνοή ζωής διαμορφώνοντας τα όνειρα νέων αθλητών

Το ψηλό, πλατυώμο σιλουέτα στο περιθώριο μόλις που τραβούσε την προσοχή μέσα σε μια αρένα της Σεμπού καθώς νεανικές ομάδες μπάσκετ ζεσταίνονταν.

Ντυμένος με τζιν και απλό λευκό μπλουζάκι, κοιτούσε το τηλέφωνό του, απαντώντας σε μηνύματα. Χανόταν στο φόντο, σχεδόν αόρατος — κάτι που δεν θα περίμενε κανείς από έναν δυνατόσωμο τύπο ύψους 2,03 μ.

«Είμαι στη σκιά τώρα. Μου αρέσει να βλέπω παιδιά να φτάνουν στα όνειρά τους. Θέλω να εμπνέονται, ειδικά στο κυνήγι αυτών των ονείρων», είπε ο Steve Akomo, η ήσυχη φιγούρα που στεκόταν πίσω από το καλάθι του μπάσκετ, κάποτε αλλοδαπός αθλητής-φοιτητής για τους UST Growling Tigers.

Σήμερα, λίγοι τον αναγνωρίζουν. Η παρουσία του είναι διακριτική. Όμως σχεδόν μια δεκαετία πριν, ο Akomo ήταν οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό.

Ήταν ένα πολύτιμο ταλέντο στη Σεμπού, κυρίαρχος σέντερ του Πανεπιστημίου των Visayas, μιας ομάδας που οδήγησε σε τρεις εμφανίσεις στους τελικούς CESAFI και σε ένα πρωτάθλημα. Μετακομίζοντας από το Καμερούν στις Φιλιππίνες το 2012 σε ηλικία 17 ετών για να επιδιώξει τις φιλοδοξίες του στο μπάσκετ, ο Akomo κατέληξε τελικά στο UST, όπου έγινε ταλέντο που άξιζε να παρακολουθήσεις σε μια εποχή που αλλοδαποί αθλητές-φοιτητές, συμπεριλαμβανομένου του διακεκριμένου παίκτη του La Salle, Ben Mbala, συχνά ήταν το επίκεντρο των αγώνων.

Τότε, όλα άλλαξαν στις 22 Σεπτεμβρίου 2018.

Μοιραία σύγκρουση

Σε έναν αγώνα εναντίον των Adamson Soaring Falcons, ο Akomo έτρεξε προς το καλάθι και συγκρούστηκε με τον συνάδελφό του αλλοδαπό αθλητή-φοιτητή Papi Sarr, με το κεφάλι του να χτυπά τον ώμο του συμπαίκτη του. Παρέμεινε στον αγώνα και μάλιστα εκτέλεσε τις βολές που κέρδισε, αγνοώντας το πραγματικό τίμημα.

Ο Akomo ολοκλήρωσε εκείνον τον αγώνα και αγωνίστηκε και πάλι την επόμενη εβδομάδα εναντίον των Ateneo Blue Eagles. Λίγο αργότερα, η κατάστασή του επιδεινώθηκε.

Διαγνώστηκε με αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο λόγω θρόμβου αίματος, μια πάθηση κατά την οποία ένας θρόμβος εμποδίζει τη ροή αίματος στον εγκέφαλο, ενδεχομένως προκαλώντας σοβαρή βλάβη.

Αρχικά, τα συμπτώματα εκλήφθηκαν ως τροφική δηλητηρίαση. Βίωσε συνεχή εμετό και έντονους πονοκεφάλους, αλλά η πραγματική αιτία παρέμεινε ασαφής για μέρες.

«Τέσσερις μέρες μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων, έτσι κατέληξα στο νοσοκομείο. Πήγα κατευθείαν στα επείγοντα. Εκεί ανακάλυψαν ότι είχα θρόμβο αίματος», είπε ο Akomo. «Κατά τη διάρκεια αυτών των τεσσάρων ημερών, δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε ποιο ήταν το πραγματικό πρόβλημα. Τους είπα: "Δεν αισθάνομαι καλά. Συνεχίζω να κάνω εμετό. Αν δεν βρείτε τίποτα, θα πάω σπίτι."»

«Ευχαριστώ τον Θεό που εμφανίστηκαν μόνο τα συμπτώματα. Τις περισσότερες φορές, οι άνθρωποι πεθαίνουν αμέσως από αυτό, σύμφωνα με όσα μου είπε ο γιατρός», πρόσθεσε. «Ο γιατρός είπε ότι ήταν ευλογία που ήμουν αθλητής, ότι ήμουν σωματικά δραστήριος, γιατί αυτό μου έδωσε καλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.»

Ο Akomo ήξερε ότι βρισκόταν σε μια μοναδική κατάσταση. Ήταν διαφορετική από οποιονδήποτε τραυματισμό υφίσταται συνήθως ένας αθλητής στην καριέρα του, ή ακόμα και σε μια ζωή. Για εκείνον, έγινε περισσότερο μια ψυχολογική μάχη παρά σωματική.

«Είναι σαν να σε ελέγχει 100%», είπε ο Akomo για τον θρόμβο αίματος. «Δεν είναι σαν τραυματισμός ACL. Δεν είναι σαν ρήξη MCL ή κάταγμα. Αυτό είναι εντελώς διαφορετικό. Είναι ο εγκέφαλός σου.»

«Ήταν μια μακρά διαδικασία γιατί δεν τα παράτησα ποτέ. Πάντα έλεγα στον εαυτό μου ότι θα γίνω καλύτερα· θα γίνω καλύτερα. Απλά πρέπει να είσαι θετικός. Δεν χρειάζεται να ακούς τι θα πουν οι άλλοι για σένα.»

Το UST επέλεξε να μην τον χρησιμοποιήσει ξανά μετά το περιστατικό. Ένα χρόνο αργότερα, το 2019, οι Growling Tigers έφτασαν στους τελικούς UAAP για πρώτη φορά σε τέσσερα χρόνια με διαφορετικό αλλοδαπό παίκτη.

Εκείνη η ομάδα περιελάμβανε τον Σουλεμάν Chabi Yo από το Μπενίν, ο οποίος κέρδισε το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη, μαζί με τα ανερχόμενα αστέρια Rhenz Abando, Mark Nonoy, CJ Cansino, και τον βετεράνο Renzo Subido. Ο Akomo αγωνίστηκε μαζί τους σε προπονητικές αναμετρήσεις και προπονήσεις πριν από την κατάστασή του.

Προπονητής τους ήταν ο Aldin Ayo, ο οποίος σταθεροποίησε το πρόγραμμα το 2018 μετά την απώλεια του Akomo και ανασχημάτισε την ομάδα σε υποψήφια για τον τίτλο την επόμενη σεζόν.

Ο Akomo παρακολούθησε από τα περιθώρια καθώς το UST έφτανε σε ύψη που δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να βιώσει. Αποκάλυψε ότι είχε μια προσφορά να παίξει επαγγελματικά στην Ισπανία μετά την κολεγιακή του καριέρα, μια ευκαιρία που εξαφανίστηκε μετά τη διάγνωσή του.

Νέος σκοπός

Μόλις δύο μήνες μετά την νοσηλεία του, ο Akomo επέστρεψε στο γήπεδο. Πίστευε ότι απλά το άγγιγμα μιας μπάλας μπάσκετ θα μπορούσε να τον βοηθήσει να ανακτήσει τη δύναμή του.

Κατά κάποιον τρόπο, το έκανε. Αλλά περισσότερο από δύναμη, του έδωσε κάτι άλλο: ελπίδα.

«Νιώθω καλά τώρα, αλλά πριν, δεν ένιωθα», είπε. «Δεν ήξερα αν ήθελα να κλάψω, να είμαι λυπημένος, ή να φωνάξω στους ανθρώπους γύρω μου. Δεν ήξερα αν έπρεπε να είμαι θυμωμένος με κάποιον, παρόλο που ήξερα ότι δεν ήταν δική τους ευθύνη.»

«Ήμουν σε εκείνη την κατάσταση όπου ήθελα απλώς να μισώ τα πάντα γύρω μου.»

Τελικά, ο Akomo συνειδητοποίησε ότι κανένα συναίσθημα, ούτε καν η οργή από τις χαμένες ευκαιρίες, δεν θα τον βοηθούσε να θεραπευτεί.

«Στο τέλος της ημέρας, αυτό είναι. Συνέβη», είπε. «Απλώς έπρεπε να μαζευτώ και να αρχίσω να σκέφτομαι τι έρχεται στη συνέχεια.»

Όλα επέστρεφαν αργά κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής του, αλλά ο Akomo παρέμεινε εστιασμένος σε έναν στόχο: να επιστρέψει στη φυσική του κορυφή.

Βυθίστηκε ξανά στο μπάσκετ, παρακολουθώντας αγώνες, επιστρέφοντας στο γήπεδο και ολοκληρώνοντας ασκήσεις προπόνησης. Ταυτόχρονα, συνέχισε τις σπουδές του στο UST ως φοιτητής φυσικής αγωγής. Σε εκείνη την περίοδο, ο Akomo έγινε περισσότερο φοιτητής παρά αθλητής.

«Ήμουν αποφασισμένος να κάνω τα πάντα», είπε, θυμούμενος την εποχή που υποβαλλόταν ακόμα σε θεραπεία και τακτικές εξετάσεις στο Νοσοκομείο του UST.

Μια νύχτα, ο Akomo αντιμετώπισε πλήρως την πραγματικότητά του και συνειδητοποίησε ότι χρειαζόταν μια αλλαγή. Ενώ εξακολουθούσε να φέρει την ταυτότητα του αθλητή-φοιτητή, άρχισε να εστιάζει στην προσφορά, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις και τις ευκαιρίες που απέκτησε στο πανεπιστήμιο. Η προτεραιότητά του ήταν σαφής: να τελειώσει το πτυχίο του.

«Αποφάσισα να επιβραδύνω στην προσπάθεια να παίξω ξανά γιατί είπα στον Θεό: "Μου έδωσες ταλέντο. Μου έδωσες κάτι που μπορώ να χρησιμοποιήσω ως Σχέδιο Β"», είπε. «Αυτή ήταν η ευκαιρία μου να μοιραστώ αυτό που ξέρω μέσω του πτυχίου μου στη φυσική αγωγή.»

«Για να είμαι ειλικρινής, ο λόγος που άλλαξα κατεύθυνση είναι επειδή νοιαζόμουν πολύ για τη νέα γενιά.»

Ο Akomo ολοκλήρωσε το πτυχίο του το 2022 και επέστρεψε εν συντομία στο ανταγωνιστικό μπάσκετ, εκπροσωπώντας την πόλη Talisay, Σεμπού, σε εθνικό τουρνουά μπάσκετ 3×3. Αργότερα επέστρεψε στο Καμερούν για να αναστοχαστεί και να επανεκτιμήσει την πορεία του.

Όταν επέστρεψε στη Σεμπού, επέλεξε την προπονητική.

Δημιούργησε μια επιχείρηση εκπαίδευσης εστιασμένη στην ανάπτυξη νέων παικτών μπάσκετ και στην καθοδήγησή τους μέσω σωστής αποκατάστασης, αντλώντας τόσο από το ακαδημαϊκό υπόβαθρο όσο και από την προσωπική του εμπειρία. Ο Akomo απέκτησε πολλαπλές πιστοποιήσεις ως λειτουργικός προπονητής δύναμης και φυσικής κατάστασης, τις οποίες χρησιμοποιεί τώρα για να εκπαιδεύει αθλητές σε όλη τη Σεμπού και τις κοντινές επαρχίες στις Visayas.

Σήμερα, αρκετά σχολικά προγράμματα τον έχουν φέρει ως μέλος του προπονητικού τους επιτελείου. Παράλληλα, εργάζεται ως προσωπικός προπονητής δύναμης.

Ο Akomo έχει κάνει τη Σεμπού σπίτι του και παντρεύτηκε μια Φιλιππινέζα.

«Αγαπώ τη ζωή μου τώρα. Με όλα όσα κάνω, τα αγαπώ», είπε. «Αγαπώ πραγματικά το μπάσκετ, αλλά αγαπώ και αυτό που κάνω τώρα. Είναι διαφορετικό συναίσθημα από το να παίζεις. Τώρα, μπορώ να διδάσκω και να προπονώ σε βάθος.»

«Μπορώ να τους βλέπω να παίζουν και καταλαβαίνω τι περνούν. Έχω νιώσει τις δυσκολίες. Έχω κάνει τις δύσκολες συνομιλίες. Μπορώ να τους συμπάσχω.»

Αυτή η ενσυναίσθηση εκτείνεται πέρα από το γήπεδο. Ο Akomo φροντίζει να καθοδηγεί τους νέους αθλητές μέσα από προσωπικές προκλήσεις, κάτι που κατανοεί πολύ καλά.

«Έτσι κυλά η ζωή, γι' αυτό τους λέω πολλά πράγματα», είπε. «Τους υπενθυμίζω να μην αντιμετωπίζουν την αρνητικότητα ως το τέλος των πάντων. Αν συμβεί κάτι, να παραμένουν ήρεμοι γιατί πάντα υπάρχει λύση.»

Μερικοί παίκτες που βοήθησε, είπε ο Akomo, βρίσκονται τώρα στο UAAP και στο NCAA. 

«Μοιράζομαι την ιστορία μου μαζί τους. Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα βρω λύση για τον θρόμβο αίματός μου, μέχρι που ο γιατρός μου έδωσε τα καλά νέα ότι ο θρόμβος στέγνωνε στην πλευρά του εγκεφάλου μου.»

'Όχι Σχέδιο Β'

Στα 30 του, έχει συμφιλιωθεί με το παρελθόν του, αντιμετωπίζοντάς το όχι ως απώλεια, αλλά ως μάθημα που διαμόρφωσε τον άνθρωπο που έχει γίνει.

Είναι ιδιαίτερα παθιασμένος με το να βοηθά νέους αθλητές να αναγνωρίσουν την αξία της εκπαίδευσης, κάτι που πιστεύει ότι πολλοί θεωρούν δεδομένο. Για τον Akomo, μια υποτροφία είναι κάτι παραπάνω από μια ευκαιρία να παίξεις· είναι ένα θεμέλιο για μακροπρόθεσμη επιτυχία, ανεξάρτητα από το πού θα οδηγήσει το μπάσκετ.

«Τους λέω: "Αυτό είναι που πρέπει να κάνεις, και πρέπει να φροντίζεις τον εαυτό σου"», είπε ο Akomo όταν ρωτήθηκε πώς χειρίζεται παίκτες που δεν βλέπουν τις ευκαιρίες μπροστά τους. «Μόλις φτάσεις εκεί, σημαίνει ότι είσαι ικανός. Άρα, να είσαι υπεύθυνος για τον εαυτό σου, την εκπαίδευσή σου και την υγεία σου.»

Η προσέγγισή του διαμορφώνεται από την εμπειρία. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί υπό την καθοδήγησή του τον περιγράφουν ως έναν απαλό γίγαντα που ξέρει πότε να είναι αυστηρός.

Ο Akomo βλέπει τον εαυτό του ως έναν «βαθύ» προπονητή, κάποιον που υιοθετεί μια ολιστική και ενσυναισθητική προσέγγιση στην προπόνηση. Ωστόσο, όπως κάθε μέντορας, έχει μικρή ανοχή για δικαιολογίες. Ωθεί τους παίκτες του να παρουσιάζονται, ακόμα και όταν κανείς δεν κοιτάζει, και ειδικά όταν έχει σημασία περισσότερο, ακριβώς όπως έκανε κάποτε ο ίδιος όταν κάθε ντρίμπλα θα μπορούσε να ήταν η τελευταία του.

Για τον Akomo, αυτό δεν είναι εναλλακτική επιλογή.

«Αυτό δεν είναι Σχέδιο Β», είπε. «Αυτό είναι απλώς ένα άλλο κεφάλαιο.»

«Έχω πολλά σχέδια. Θα αποκαλυφθούν με τον καιρό. Το μεγαλύτερο σχέδιό μου είναι να μαθαίνω κάθε μέρα, να συνεχίζω να μεγαλώνω ως άνθρωπος. Γιατί ένας άνθρωπος που δεν μαθαίνει κάθε μέρα είναι άχρηστος άνθρωπος.»

«Δεν καταλαβαίνουμε πλήρως τη ζωή. Μπορεί να σε εκπλήξει, και μπορεί να καταλήξεις να κάνεις κάτι που ποτέ δεν φανταζόσουν για τον εαυτό σου.»

Αν και δεν ζει πλέον στο επίκεντρο, ο Akomo παραμένει βαθιά σεβαστός, ειδικά από εκείνους που έγιναν μάρτυρες του ταξιδιού του.

Περισσότερο από τα επιτεύγματά του, είναι η ανθεκτικότητά του που τον ορίζει τώρα. Θέλει να θυμάται όχι μόνο ως παίκτης αλλά και ως κάποιος που άντεξε, προσαρμόστηκε και χάραξε ένα νέο μονοπάτι.

«Να είσαι ευγνώμων κάθε μέρα», είπε. «Έχω περάσει πολλά, ακόμα και χειρότερα πράγματα, και είμαι ακόμα εδώ. Πολλοί άνθρωποι δεν περίμεναν ποτέ να με δουν έτσι ξανά.»

«Όταν οι άνθρωποι με βλέπουν να περπατώ, να τρέχω, ακόμα και να πηδώ, αυτό λέει κάτι για τη νοοτροπία μου. Αν πιστεύεις ότι μπορείς, τότε κάνε το.» – Rappler.com