Ο Δείκτης Δολαρίου των Ηνωμένων Πολιτειών συγκεντρώνει δυνάμεις πάνω από το 99,00 εν μέσω αβεβαιότητας για τη συμφωνία εκεχειρίας ΗΠΑ-Ιράν

Το Δολάριο ΗΠΑ (USD) είναι το επίσημο νόμισμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, και το «de facto» νόμισμα ενός σημαντικού αριθμού άλλων χωρών όπου κυκλοφορεί παράλληλα με τα τοπικά χαρτονομίσματα. Είναι το πιο ευρέως διαπραγματευόμενο νόμισμα στον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 88% του συνολικού παγκόσμιου κύκλου εργασιών στο συνάλλαγμα, ή κατά μέσο όρο 6,6 τρισεκατομμύρια δολάρια σε συναλλαγές ανά ημέρα, σύμφωνα με δεδομένα του 2022.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το USD ανέλαβε από τη Βρετανική Λίρα το ρόλο του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του, το Δολάριο ΗΠΑ ήταν υποστηριγμένο από τον Χρυσό, μέχρι τη Συμφωνία Bretton Woods το 1971, όταν ο Κανόνας Χρυσού καταργήθηκε.

Ο πιο σημαντικός μεμονωμένος παράγοντας που επηρεάζει την αξία του Δολαρίου ΗΠΑ είναι η νομισματική πολιτική, η οποία διαμορφώνεται από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα (Fed). Η Fed έχει δύο εντολές: να επιτύχει σταθερότητα τιμών (έλεγχος του πληθωρισμού) και να προωθήσει την πλήρη απασχόληση. Το κύριο εργαλείο της για την επίτευξη αυτών των δύο στόχων είναι η προσαρμογή των επιτοκίων.
Όταν οι τιμές αυξάνονται πολύ γρήγορα και ο πληθωρισμός είναι πάνω από τον στόχο 2% της Fed, η Fed θα αυξήσει τα επιτόκια, γεγονός που βοηθά την αξία του USD. Όταν ο πληθωρισμός πέσει κάτω από το 2% ή το Ποσοστό Ανεργίας είναι πολύ υψηλό, η Fed μπορεί να μειώσει τα επιτόκια, γεγονός που επιβαρύνει το Greenback.

Σε ακραίες καταστάσεις, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα μπορεί επίσης να εκτυπώσει περισσότερα Δολάρια και να εφαρμόσει ποσοτική χαλάρωση (QE). Η ποσοτική χαλάρωση είναι η διαδικασία με την οποία η Fed αυξάνει ουσιαστικά τη ροή πίστωσης σε ένα αποκλεισμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Είναι ένα μη τυπικό μέτρο πολιτικής που χρησιμοποιείται όταν η πίστωση έχει στερέψει επειδή οι τράπεζες δεν θέλουν να δανείζουν η μία στην άλλη (από φόβο αθέτησης υποχρεώσεων αντισυμβαλλομένου). Είναι η έσχατη λύση όταν η απλή μείωση των επιτοκίων δεν είναι πιθανό να επιτύχει το αναγκαίο αποτέλεσμα. Ήταν το προτιμώμενο εργαλείο της Fed για την καταπολέμηση της πιστωτικής κρίσης που σημειώθηκε κατά τη Μεγάλη Χρηματοπιστωτική Κρίση το 2008. Περιλαμβάνει την εκτύπωση περισσότερων Δολαρίων από τη Fed και τη χρήση τους για αγορά κρατικών ομολόγων των ΗΠΑ κυρίως από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η ποσοτική χαλάρωση συνήθως οδηγεί σε ασθενέστερο Δολάριο ΗΠΑ.

Η ποσοτική σύσφιξη (QT) είναι η αντίστροφη διαδικασία, κατά την οποία η Ομοσπονδιακή Τράπεζα σταματά να αγοράζει ομόλογα από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και δεν επανεπενδύει το κεφάλαιο από τα ομόλογα που κατέχει και λήγουν σε νέες αγορές. Είναι συνήθως θετική για το Δολάριο ΗΠΑ.