Ένας πρώην αξιωματούχος εθνικής ασφάλειας στην πρώτη κυβέρνηση του Προέδρου Donald Trump πιάστηκε να προβάλλει ψευδείς ισχυρισμούς σχετικά με το Σύνταγμα των ΗΠΑ όταν μιλούσε σε έναν σχολιαστή και αρθρογράφο.
«Το Κογκρέσο δεν έχει συνταγματικό ρόλο στην κήρυξη πολέμου. Το Κογκρέσο έχει ρόλο στη διακοπή της χρηματοδότησης πολέμων, κάτι που έχει απειλήσει να κάνει. Και ο πρόεδρος δεν χρειάζεται να πάρει άδεια», δήλωσε η Nadia Schadlow, η οποία υπηρέτησε προηγουμένως ως αναπληρώτρια σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, στον Ezra Klein των New York Times. «Αλλά ναι, μπορείτε να συζητήσετε, μπορείτε να αποφασίσετε. Αυτή είναι η επιλογή του για το πώς θέλει να το κάνει.»
Ο Klein διάβασε το Άρθρο I, Ενότητα 8, το οποίο περιγράφει τι «Το Κογκρέσο θα έχει την Εξουσία να κάνει». Η Ρήτρα 11 λέει ότι μεταξύ αυτών των εξουσιών είναι «Να κηρύξει Πόλεμο, να χορηγήσει Εντάλματα Αντιποίνων και να θεσπίσει Κανόνες σχετικά με Κατακτήσεις στη Γη και το Νερό.»
Συνεχίζει σε άλλες παρόμοιες ρήτρες, «Να συγκροτήσει και να υποστηρίξει Στρατούς, αλλά καμία Χορήγηση Χρημάτων για αυτή τη Χρήση δεν θα είναι για μεγαλύτερη Περίοδο από δύο Έτη· Να παρέχει και να διατηρεί Ναυτικό· Να θεσπίζει Κανόνες για τη Διακυβέρνηση και Ρύθμιση των χερσαίων και ναυτικών Δυνάμεων· Να προβλέπει για τη σύγκληση του Πολιτοφυλακής για να εκτελέσει τους Νόμους της Ένωσης, να καταστείλει Εξεγέρσεις και να αποκρούσει Εισβολές· Να προβλέπει για την οργάνωση, οπλισμό και πειθαρχία της Πολιτοφυλακής, και για τη διακυβέρνση του Τμήματος αυτών που μπορεί να απασχοληθεί στην Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, διατηρώντας στις Πολιτείες αντίστοιχα, τον Διορισμό των Αξιωματικών, και την Εξουσία εκπαίδευσης της Πολιτοφυλακής σύμφωνα με την πειθαρχία που προδιαγράφεται από το Κογκρέσο[.]»
Η Schadlow ισχυρίστηκε ότι το Κογκρέσο έχει την εξουσία να κηρύξει πόλεμο, αλλά ότι ο πρόεδρος δεν χρειάζεται να το κάνει, αφού αναπτύσσει «στρατιωτική δύναμη στο εξωτερικό.»
«Υπάρχουν επιχειρήματα από συνταγματικούς δικηγόρους — που εγώ δεν είμαι — όπως ο Robert Turner και ο John Yoo, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το ζήτημα έχει να κάνει με τον όρο 'κήρυξη' και τι εννοούσε το 'να κηρύξει' έναντι της ικανότητας του προέδρου να αναπτύξει αμερικανικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο, κάτι που οι αμερικανοί πρόεδροι έχουν κάνει, περίπου, 200 φορές, ανάλογα με το πότε αρχίζεις να κοιτάς — εκατοντάδες, τουλάχιστον δεκάδες και δεκάδες και δεκάδες φορές — χωρίς κήρυξη πολέμου», είπε.
«Το ζήτημα είναι περισσότερο: Πρέπει ο πρόεδρος να πάει στο Κογκρέσο κάθε φορά που αναπτύσσει αμερικανικές δυνάμεις; Και η συζήτηση αφορά το τι συνιστά 'κήρυξη' πολέμου έναντι μιας ανάπτυξης αμερικανικών στρατευμάτων ή της χρήσης αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης στο εξωτερικό», πρόσθεσε.
Σε προγενέστερο σημείο της συζήτησης, είπε ότι «κάθε πρόεδρος από το 1973 έχει πει ότι ο Νόμος Πολεμικών Εξουσιών ήταν αντισυνταγματικός. Κάθε ένας πρόεδρος.»
Αυτό δεν είναι εντελώς ακριβές επίσης. Για παράδειγμα, όταν ο Πρόεδρος Barack Obama βομβάρδισε τη Λιβύη το 2011, έγραψε σε επιστολή προς το Κογκρέσο πριν από την προθεσμία των 90 ημερών που περιγράφεται στον Νόμο Πολεμικών Εξουσιών επειδή το ΝΑΤΟ ήταν υπεύθυνο και δεν υπήρχαν αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος. Η ομάδα του Obama έφτασε μάλιστα στο σημείο να πουν ότι δεν αντιτίθενταν στον νόμο.
«Δεν αμφισβητούμε με κανέναν τρόπο τη συνταγματικότητα του ψηφίσματος Πολεμικών Εξουσιών», δήλωσε ο Ben Rhodes, τότε αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, όταν μιλούσε σε δημοσιογράφους.
Όταν ο πρώην Πρόεδρος Bill Clinton ξεκίνησε την εκστρατεία βομβαρδισμών στο Κοσσυφοπέδιο, ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής Tom Campbell (Καλιφόρνια) πήγε στο δικαστήριο με μερικά μέλη του Κογκρέσου, λέγοντας ότι παραβίασε τον νόμο του 1973. Το Εφετείο των ΗΠΑ το απέρριψε για τεχνικούς λόγους ότι το Κογκρέσο δεν είχε νομιμοποίηση επειδή δεν μπορούσε να εντοπίσει καμία ατομική βλάβη. Του είπαν επίσης ότι μόνο 31 μέλη του Κογκρέσου υπέβαλαν μήνυση για το θέμα, αντί να είναι μήνυση από ολόκληρο το Κογκρέσο. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αρνήθηκε να εξετάσει την υπόθεση.
Η Schadlow ισχυρίστηκε ότι το Κογκρέσο έχει μόνο την εξουσία του πορτοφολιού, που σημαίνει ότι η μόνη νομική προσφυγή θα ήταν το Κογκρέσο να διακόψει τη χρηματοδότηση σε οποιεσδήποτε επιχειρήσεις στο Ιράν. Το πολιτικό πρόβλημα είναι ότι το Κογκρέσο σπάνια θέλει να διακόψει τη χρηματοδότηση σε μια περιοχή μόλις τα στρατεύματα βρίσκονται στο έδαφος.
«Η φανταστική εκδοχή του John Yoo δεν είναι κάπως χειρότερη από την υπάρχουσα εκδοχή», δήλωσε ο δικηγόρος της Μέριλαντ Joe Dudek. Είχε δημοσιεύσει το απόσπασμα στο BlueSky, υποστηρίζοντας, «Αυτή η γυναίκα έχει διδακτορικό, αλλά δεν μπορούσε να της ζητηθεί να διαβάσει τις ~4.500 λέξεις του Συντάγματος.»
«Ο John Yoo είχε ένα βιβλίο στη δεκαετία του 2010 που προέβαλλε ακριβώς αυτό το επιχείρημα, αν η μνήμη με βοηθά, όπου ο Πρόεδρος μπορούσε να δεσμεύσει το έθνος σε πόλεμο και η εξουσία του πορτοφολιού του Κογκρέσου ήταν ο έλεγχος σε αυτό. Είναι πολύ ο John Yoo να κάνει πράγματα του John Yoo», σχολίασε ο δικηγόρος Don Dechert.
«Λοιπόν, σίγουρα, το επιχείρημά μου είναι ακριβώς ότι επικαλείται μια αμφίβολη αυθεντία», ακολούθησε ο Bernick. «Και αυτό μόνο αφού την καλέσανε για κάτι που είναι απλά εμφανώς λάθος και ούτε ο Yoo δεν θα υποστήριζε.»
Ο Καθηγητής David Ziff της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον απάντησε, «Η εξουσία του Κογκρέσου είναι σαν την εξουσία του Michael Scott στο The Office. Έχουν συνταγματικά την εξουσία να μπουν στην αίθουσα και να φωνάξουν 'Πόλεμος!' αλλά δεν θα έχει καμία νομική ή πρακτική επίδραση.»


