De Amerikaanse dollar (USD) boekt kleine verliezen ten opzichte van de Canadese dollar (CAD) op woensdag en test op het moment van schrijven sessiedieptepunten onder 1,3650, na afwijzing in het gebied van 1,3675 op dinsdag. Het valutapaar USD/CAD blijft echter handelen binnen de ranges van voorgaande dagen, terwijl beleggers hun adem inhouden nu het staakt-het-vuren in het Midden-Oosten onder druk staat.
De situatie in het Midden-Oosten verslechtert, ondanks de verlenging van het staakt-het-vuren die door de Amerikaanse president Donald Trump op dinsdag werd aangekondigd. Het Islamitische Revolutionaire Gardekorps (IRGC) heeft zijn toon tegen de VS aangescherpt en dreigt met "verpletterende slagen" tegen Amerikaanse bezittingen in de regio, en Associated Press (AP) heeft melding gemaakt van ten minste één aanval door Iraanse strijdkrachten op schepen die probeerden de Hormuz te passeren.
Trump verlengde het staakt-het-vuren op dinsdag eenzijdig totdat Iran een eenduidige voorstel indient om de vijandelijkheden te beëindigen. Het Amerikaanse leger handhaaft ondertussen de blokkade van Iraanse havens, die door Teheran wordt beschouwd als een oorlogsdaad en een schending van het staakt-het-vuren.
Op dinsdag ontving de Amerikaanse dollar een nieuwe impuls van de positieve Amerikaanse detailhandelsverkoopcijfers en de getuigenis van de genomineerde voorzitter van de Federal Reserve (Fed), Kevin Warsh. De voormalige Fed-gouverneur verzekerde dat hij geen deal heeft met de Amerikaanse president, die hem voor de functie heeft benoemd, en verdedigde de onafhankelijkheid van het monetaire beleid van de centrale bank.
Eerder deze week bevestigden de Canadese consumentenprijsindex (CPI)-cijfers de inflatoire impact van de Iranese oorlog, maar de gegevens bleven onder de marktverwachtingen. Dit geeft de Bank of Canada (BoC) meer tijd om haar volgende monetaire beleidsacties te bepalen en zorgde voor een matige impuls voor de Canadese dollar.
Veelgestelde vragen over centrale banken
Centrale banken hebben een kernmandaat, namelijk zorgen voor prijsstabiliteit in een land of regio. Economieën worden voortdurend geconfronteerd met inflatie of deflatie wanneer de prijzen van bepaalde goederen en diensten schommelen. Constant stijgende prijzen voor dezelfde goederen betekent inflatie, constant dalende prijzen voor dezelfde goederen betekent deflatie. Het is de taak van de centrale bank om de vraag in balans te houden door haar beleidsrente aan te passen. Voor de grootste centrale banken zoals de Amerikaanse Federal Reserve (Fed), de Europese Centrale Bank (ECB) of de Bank of England (BoE) is het mandaat om de inflatie dicht bij 2% te houden.
Een centrale bank beschikt over één belangrijk instrument om de inflatie hoger of lager te krijgen, namelijk het aanpassen van haar referentiebeleidsrente, beter bekend als de rente. Op vooraf gecommuniceerde momenten zal de centrale bank een verklaring uitbrengen met haar beleidsrente en aanvullende motivering geven waarom zij deze handhaaft of wijzigt (verlaagt of verhoogt). Lokale banken zullen hun spaar- en leenrentes dienovereenkomstig aanpassen, waardoor het voor mensen moeilijker of gemakkelijker wordt om op hun spaargeld te verdienen of voor bedrijven om leningen af te sluiten en investeringen te doen. Wanneer de centrale bank de rente aanzienlijk verhoogt, wordt dit monetaire verkrapping genoemd. Wanneer zij haar referentierente verlaagt, wordt dit monetaire versoepeling genoemd.
Een centrale bank is vaak politiek onafhankelijk. Leden van de beleidsraad van de centrale bank doorlopen een reeks panels en hoorzittingen voordat zij worden benoemd tot een zetel in de beleidsraad. Elk lid van die raad heeft vaak een bepaalde overtuiging over hoe de centrale bank de inflatie en het daaropvolgende monetaire beleid moet beheersen. Leden die een zeer ruim monetair beleid willen, met lage rentes en goedkope leningen, om de economie aanzienlijk te stimuleren terwijl ze genoegen nemen met een inflatie die iets boven de 2% ligt, worden 'duiven' genoemd. Leden die liever hogere rentes zien om sparen te belonen en de inflatie te allen tijde in bedwang willen houden, worden 'haviken' genoemd en zullen niet rusten totdat de inflatie op of net onder de 2% ligt.
Normaal gesproken is er een voorzitter of president die elke vergadering leidt, consensus moet creëren tussen de haviken of duiven en het laatste woord heeft wanneer het op een gesplitste stemming aankomt om een 50-50 patstelling te vermijden over de vraag of het huidige beleid moet worden aangepast. De voorzitter zal toespraken houden die vaak live te volgen zijn, waarin de huidige monetaire koers en vooruitzichten worden gecommuniceerd. Een centrale bank zal proberen haar monetaire beleid vooruit te schuiven zonder hevige schommelingen in rentes, aandelen of haar valuta te veroorzaken. Alle leden van de centrale bank zullen hun standpunt voorafgaand aan een beleidsvergadering aan de markten kenbaar maken. Een paar dagen voordat een beleidsvergadering plaatsvindt totdat het nieuwe beleid is gecommuniceerd, is het leden verboden publiekelijk te spreken. Dit wordt de stille periode genoemd.
Source: https://www.fxstreet.com/news/usd-cad-hits-lows-sub-13650-with-the-us-iran-ceasefire-on-tenterhooks-202604221033
