Apakah yang berlaku apabila cita-cita tidak menarik orang pergi, tetapi mengembangkan daripada kedudukan mereka sekarang? Di Manjeri, sebuah bandar di daerah Malappuram, Kerala, persoalan ini sedang diteliti bukan sebagai slogan, tetapi sebagai eksperimen hidup.
Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, satu ekosistem inovasi baharu mula terbentuk di bahagian utara Kerala ini. Dikenali sebagai Silicon Jeri, ia dibina untuk menghubungkan bakat tempatan, sekolah, majikan, dan komuniti dengan peluang serta pasaran jauh melampaui rantau ini—tanpa meminta orang meninggalkan tempat yang mereka panggil rumah.
Pada pagi yang tenang di Manjeri, anda akan menemui pelajar berjalan ke kelas bersama jurutera perisian yang menuju ke ruang kerja berkongsi, petani menjaga ladang berhampiran jalan, dan ibu bapa berbincang langkah seterusnya untuk kerjaya anak-anak mereka. Gabungan rutin tempatan dan usaha yang terbuka ke luar ini mencerminkan semangat Silicon Jeri: inovasi yang berasaskan kehidupan harian, berakar dalam struktur sosial, dan melangkaui batasan dengan tujuan.
Silicon Jeri wujud kerana satu corak mudah mula menonjol: ramai belia di sini mendapat pendidikan tempatan tetapi merasakan mereka perlu pergi untuk membina kerjaya atau menubuhkan syarikat. Alih-alih melihat perkara itu sebagai sesuatu yang tak dapat dielakkan, ekosistem ini bertanya sama ada peluang boleh dibina di sini—disematkan dalam kehidupan komuniti supaya bakat tempatan boleh berkembang dekat keluarga, budaya, dan semua irama harian yang penting.
Bukannya bermula dengan bangunan menarik atau slogan tentang menjadi "bandar teknologi besar seterusnya", fokusnya adalah pada hubungan. Bagaimana sekolah persiapkan pelajar untuk kerjaya sebenar? Bagaimana majikan bantu belia pelajari kemahiran praktikal? Bagaimana pemilik perniagaan tempatan dan pemimpin awam boleh bekerjasama demi objektif bersama? Soalan-soalan ini bentuk cara Silicon Jeri berakar, langkah demi langkah.
Di tengah usaha ini ialah pandangan bahawa inovasi bukan sahaja tentang teknologi itu sendiri, tetapi tentang menyatukan kehidupan harian dengan peluang ekonomi. Di Manjeri, sekolah mempunyai tradisi kukuh dan keluarga menekankan pendidikan, namun pembelajaran sering kali menjadi jalan yang membawa pergi dari rumah. Silicon Jeri memandang semula pembelajaran sebagai sesuatu yang menghubungkan kepada kerjaya dan pertumbuhan jangka panjang, bukannya tiket untuk pergi.
Sebahagian daripada ekosistem ini termasuk bengkel latihan, acara komuniti, dan projek kolaboratif di mana pelajar dan profesional tangani cabaran sebenar bersama-sama. Aktiviti-aktiviti ini tidak jauh dari kehidupan bandar; ia adalah kehidupan bandar. Penduduk kampung, pelajar, pemilik perniagaan, dan pakar teknologi semuanya ambil bahagian dalam membentuk apa itu peluang di sini.
Pendekatan berasaskan konteks ini bermaksud kerjaya dan pendidikan tidak dirasakan sebagai dua landasan berasingan. Sebaliknya, ia merupakan sebahagian daripada satu laluan berterusan: pelajar belajar satu kemahiran hari ini, gunakannya dalam projek esok, dan hubungi majikan tempatan tidak lama selepas itu. Laluan ini tidak mengandaikan kejayaan hanya berlaku di tempat lain; ia membina ke arah kejayaan dari dalam.
Silicon Jeri dibentuk oleh banyak faktor yang mempengaruhi inovasi di seluruh dunia—pasaran global, peningkatan konektiviti digital, dan akses kepada alat yang membolehkan kerja jarak jauh—tetapi reka bentuknya bermula daripada apa yang sudah ada di Manjeri. Ini termasuk rangkaian komuniti yang kukuh, budaya pembelajaran, dan orang yang menghargai kepercayaan, reputasi, dan hubungan jangka panjang.
Keterlibatan perniagaan tempatan juga penting. Alih-alih hanya mengambil bakat apabila ia bersedia, majikan di kawasan ini turut bantu tentukan kemahiran yang diajar dan pengalaman yang penting. Penyesuaian ini memberi profesional muda hala tuju lebih jelas tentang apa yang perlu dipelajari dan kenapa ia penting—mengurangkan ketidakpadanan yang sering berlaku antara sekolah dan pekerjaan.
Institusi awam juga memainkan peranan sokongan. Tugas mereka ialah menghubungkan pelbagai pihak dalam sistem—penyedia pendidikan, majikan, dan pemimpin awam—supaya kemajuan tidak bergantung kepada pertemuan secara kebetulan atau nasib individu. Apabila kumpulan-kumpulan ini berkoordinasi, sistem menjadi lebih kukuh, dan peluang menjadi lebih boleh dipercayai.
Pemikiran di sebalik Silicon Jeri turut dipengaruhi oleh pengalaman yang meliputi pelbagai konteks. Salah seorang yang terlibat dalam usaha ini, Sabeer Nelli, dibesarkan di Manjeri dan kemudian menubuhkan perniagaan di pasaran global. Perspektifnya menekankan penyelesaian masalah praktikal, peningkatan berterusan, dan pembinaan sistem yang berfungsi jangka panjang, bukannya mengejar trend jangka pendek.
Mindset ini membentuk segala aspek, daripada bagaimana program latihan direka hingga cara sokongan keusahawanan diberikan. Alih-alih fokus pada pertumbuhan pesat atau hype, para penubuh dan usahawan muda digalakkan mulakan dengan masalah sebenar, bina secara bijak, dan berkembang secara bertanggungjawab. Dalam konteks ini, keusahawanan ialah laluan yang memperkukuh kehidupan komuniti, bukannya mengalihkan perhatian daripadanya.
Kawasan kampus dan ruang kerja yang berkaitan dengan Silicon Jeri mencerminkan nilai-nilai ini. Ia dirancang untuk kegunaan harian—tempat orang bekerjasama, belajar, berfikir, dan berbincang—bukan sekadar untuk tontonan. Perbualan santai, projek hands-on, dan detik bersama menjadi sebahagian daripada fabric inovasi, bukan sesuatu yang terpisah daripada kehidupan harian.
Salah satu perkara yang membuat Silicon Jeri menarik ialah bagaimana ia selari dengan perubahan lebih luas di seluruh India: bandar-bandar kecil dan pekan mula memainkan peranan penting dalam ekonomi pengetahuan. Dengan infrastruktur digital dan kerjasama jarak jauh yang semakin biasa, otak tidak lagi terikat dengan bandar besar. Namun, akses kepada teknologi sahaja tidak cukup; orang perlukan sistem yang membantu mereka ubah akses menjadi peluang.
Di Manjeri, sistem sebegini sedang dibina sedikit demi sedikit. Belia di sini kini lihat contoh rakan-rakan mereka membina kerjaya bermakna tanpa meninggalkan rumah secara tetap. Mereka nampak bahawa cita-cita dan akar umbi bukanlah saling eksklusif. Perubahan perspektif ini penting kerana ia mengubah cara orang bayangkan masa depan mereka.
Bagi keluarga dan isi rumah tempatan, perubahan ini membawa kesan tersendiri. Kerjaya mahir yang kekal di tempat ini mengukuhkan kestabilan ekonomi. Apabila pengetahuan dan peluang beredar dalam komuniti, generasi seterusnya membesar dengan rasa peluang yang berbeza—yang dirasakan dekat, bukannya jauh.
Tentunya, ekosistem tidak stabil dalam sehari. Beberapa inisiatif akan dikaji semula. Beberapa kerjasama akan mengambil masa untuk matang. Tetapi kemahuan untuk menyesuaikan diri, belajar daripada pengalaman, dan bina sistem yang teguh, bukannya spektakular, adalah sebahagian daripada reka bentuknya.
Apa yang berlaku di Manjeri bukan transformasi bandar yang dramatik; ia ialah evolusi peluang yang sengaja dan teliti. Ia menunjukkan bahawa inovasi tidak perlu mencabut akar orang atau memisahkan mereka daripada akar umbi bagi menghubungkan mereka dengan dunia. Sebaliknya, ia boleh berkembang bersama akar umbi tersebut, membantu orang bentuk masa depan yang padukan kehidupan tempatan dengan relevansi global.
Dalam dunia yang sering samakan kemajuan dengan kehebatan, kerja di Manjeri mencadangkan pelajaran berbeza: inovasi mungkin paling penting apabila ia mengukuhkan tempat dan orang yang sudah ada, membantu mereka maju bersama tanpa hilangkan apa yang menjadikan mereka rumah.
