Koin Stabil vs. Deposit Bank A.S.: Gangguan Kewangan Yang Senyap/

Anggaran tersebut tidak dibuat berdasarkan hype. Ia berasaskan satu pemerhatian mudah: stablecoin mula menunjukkan perilaku sebagai alternatif berfungsi kepada simpanan bank, walaupun secara undang-undang ia tidak layak digelar demikian. Pengguna menyimpannya, memindahkannya dengan serta-merta, dan dalam banyak kes, mendapat pulangan daripada simpanan tersebut melalui platform pihak ketiga. Perbezaannya ialah semua ini berlaku di luar sistem perbankan tradisional dan, dalam banyak keadaan, di luar rangka kerja pengawalseliaan yang mengawal simpanan.

Bagi bank-bank, perkara ini penting kerana simpanan bukan sahaja merupakan liabiliti dalam penyata kewangan. Ia adalah enjin pembiayaan. Simpananlah yang ditukar menjadi pinjaman perumahan, pinjaman perniagaan, dan kemudahan kredit. Apabila wang beralih ke stablecoin, ia tidak dikitar semula untuk pembiayaan tempatan. Sebaliknya, wang itu disimpan dalam rizab penaja stablecoin, yang kebanyakannya terletak dalam bon Treasury AS jangka pendek dan instrumen seumpama tunai, bukannya dalam akaun bank. Ini merupakan perubahan struktur tempat likuiditi berada dalam sistem kewangan.

Titik tekanan paling ketara bagi bank-bank rantauan dan komuniti. Institusi global besar boleh bergantung kepada perbankan pelaburan, perdagangan, dan pengurusan aset apabila pertumbuhan simpanan perlahan. Bank-bank kecil lebih bergantung kepada margin faedah bersih. Jika hanya sebahagian kecil daripada baki tunai isi rumah dan perniagaan berpindah ke stablecoin, ia akan mencipta tekanan pembiayaan yang boleh merebak hingga ke akses kredit dalam ekonomi tempatan.

Pendedahan terhadap risiko pulangan stablecoin bagi bank-bank AS Sumber: Standard Chartered, Bloomberg via X

Asimetri Pengawalseliaan

Yang menjadikan isu ini lebih daripada sekadar cerita kripto niche ialah pengawalseliaan, atau lebih tepat lagi, jurang dalam pengawalseliaan tersebut. Pihak pembuat undang-undang AS telah bergerak menuju satu rangka kerja yang secara rasmi mengiktiraf dan mengawal penaja stablecoin, dengan mensyaratkan rizab berkualiti tinggi dan pengungkapan berkala. Namun, peraturan ini menarik garis tegas antara penaja dengan semua pihak lain. Walaupun penaja mungkin dilarang membayar faedah secara langsung, bursa, pihak penyimpanan, dan platform terdesentralisasi masih boleh menawarkan pulangan atas baki stablecoin. Dari perspektif pengguna, hasilnya boleh kelihatan seperti akaun simpanan berteknologi tinggi tanpa sekatan yang dikenakan bank.

Asimetri pengawalseliaan inilah yang menjadi inti pati kebimbangan sektor perbankan. Bank-bank berhujah bahawa mereka diminta bersaing dengan dolar digital yang boleh menawarkan fungsi serupa, jangkauan global, dan dalam sesetengah kes, pulangan lebih baik, tanpa perlu memikul keperluan modal, tanggungjawab insurans, atau beban pematuhan yang sama. Firma kripto pula berhujah bahawa sekatan terhadap apa yang boleh dibina atas stablecoin akan bermaksud melindungi pemain sedia ada dengan mengorbankan inovasi.

Terdapat juga sudut geopolitik dan makroekonomi yang sering terlepas pandang. Stablecoin kini menjadi saluran utama untuk mengagihkan likuiditi dolar di luar Amerika Syarikat. Di negara-negara dengan mata wang tidak stabil atau sistem perbankan rapuh, memiliki dolar berdasarkan blockchain boleh jadi lebih menarik berbanding menyimpan dalam akaun bank tempatan. Trend ini mengukuhkan peranan global dolar AS, tetapi ia juga mengalihkan aktiviti kewangan dari institusi yang dikawal selia ke sistem global berteras rangkaian yang tidak padan dengan pengawasan nasional.

Stablecoin belum tentu gantikan bank

Semua ini tidak bermaksud stablecoin bakal menggantikan bank. Mereka tidak menjamin kredit. Mereka tidak menilai risiko. Mereka tidak menyediakan insurans simpanan atau bertindak sebagai pemberi pinjaman terakhir. Apa yang sedang mereka lakukan ialah mengurangkan lapisan tertinggi perbankan: fungsi asas menyimpan nilai dan memindahkan wang. Secara historikal, fungsi-fungsi ini terikat rapat dengan pembiayaan dan perantaraan kewangan. Kini teknologi sedang memecahkannya.

Persoalan sebenar bukanlah sama ada $500 bilion akan meninggalkan simpanan bank menjelang 2028. Sebaliknya, apa yang akan berlaku selepas angka itu terus meningkat. Bank-bank boleh melawan perubahan ini, atau mereka boleh menerimanya dengan mengintegrasikan landasan blockchain, tokenisasi simpanan, dan menawarkan produk digital yang sepadan dengan kelajuan dan fleksibiliti stablecoin sambil mengekalkan perlindungan sistem tradisional.

Ini bukan cerita tentang kejatuhan. Ini cerita tentang persaingan yang akhirnya tiba di bahagian kewangan yang selama berdekad-dekad dilindungi secara struktur. Stablecoin bukan meruntuhkan sistem perbankan. Mereka memaksa sistem itu berkembang, sama ada bank mahu atau tidak.